เที่ยวอิตาลีก้บมาริมิเตะ พาร์ท 2
Travel Italy with Marimite Part II

By Seirei
Source & info: Wikipedia

ต่อช่วงที่สองกัน คราวก่อนติดไว้ช่วงพวกยูมิไปพิพิธภัณฑ์วาติกัน ตัวพิพิธภัณฑ์จริง ๆ มีหลายส่วนและหลายตึกให้เที่ยว ที่ปรากฏในมาริมิเตะโอวีเอแผ่น 5 ก็แค่เสี้ยวเดียว ใครสนใจจริง ๆ ลองเสิร์ชเพิ่มได้ค่ะ

Vatican Museums

หลังจากยูมิถึงอิตาลี เข้าที่พักตอนกลางคืน และกระชับความสัมพันธ์กับโยชิโนะเป็นที่เรียบร้อย (!?)

รุ่งขึ้นก็ได้บุกวาติกันมิวเซียม แต่ทว่า…

แถวย๊าวยาวจนโยชิโนะบ่น ปกติแล้วพิพิธภัณฑ์นี้จะเปิดให้เข้าชมฟรีในวันอาทิตย์ คนก็จะแห่กันมาวันนี้จนต้องต่อแถวเข้าคิวโคตระยาวแบบนี้   

เมื่อได้เข้าไปแล้ว ก็ปรากฏรูปปั้นของลาวคูน

The statue of Laocoön and His Sons, หรือบางทีก็เรียก Laocoön Group  
รูปปั้นหินอ่อนที่คาดว่าจะถูกสร้างขึ้นช่วง 160 BC – 32 BC (BC = ก่อนคริสตกาล นับเวลากันเอาเอง)
Laocoon ปรากฏในเรื่อง อีเนียด ของเวอร์จิล ในเทพปกรณัม Laocoon เป็นนักบวชของทรอย แล้วพยายามคัดค้านไม่ให้นำม้าไม้เข้าเมืองมา จนเทพเจ้าส่งงูทะเลมาจัดการ ตามรูปปั้นคือ Laocoon กับลูกชายสองคนถูกงูเล่นงาน หน้าตาลาวคูนได้ใจมาก – -)b

 http://en.wikipedia.org/wiki/Laoco%C3%B6n_and_His_Sons

ยังมีงานคล้าย ๆ แบบนี้อีกแต่ปั้นในสมัยยุคเรเนสซองซ์ ที่เราชอบดูคงเป็นของเบร์นินี่ (Bernini) ที่ปั้นแสดงรายละเอียดสัดส่วนกล้ามเนื้อ ท่าทางและอารมณ์ของรูปปั้นได้ใจ เช่น The Rape of Proserpina ซึ่งจำลองเหตุการณ์เทพฮาเดส (ชื่อโรมันคือ พลูโต) ลักพาตัวเพอร์ซิโฟเน่ (ชื่อโรมันคือ โพรเซอร์พิน่า) ไปยมโลก
ฉากถัดมาเป็นภาพบนเพดานหกเหลี่ยมที่คุ้นตาแต่หาไม่เจอว่าอยู่ส่วนไหนและชื่ออะไร เลยขอข้าม
ต่อมาเป็นฉากนี้

The Gallery of Maps ภาพวาดแผนที่ของอาณาจักรอิตาลี (ในสมัยนั้น) ยาว 120 m

 ของจริง

The Pio-Clementine Museum โอวีเอโชว์เฉพาะห้อง The Round ซึ่งประดับด้วยกลุ่มรูปปั้นจำนวนหนึ่ง ที่โดดเด่นกว่าชาวบ้านเค้าคือ รูปปั้นทองแดงสไตล์โรมันรูปเฮอร์คิวลิส (The Hercules of the Theatre of Pompey)  ชื่อนี้คงเพราะขุดเจอแถว ๆ บริเวณโรงละครโรมันโบราณ The Theatre of Pompey

ที่แขนซ้ายของเฮอร์คิวลิสมีหนังสิงโตนีเมียนอยู่ (Nemean Lion สัตว์ประหลาดในเทพนิยายกรีก) ตามเทพนิยาย เฮอร์ราเคลส (ชื่อกรีกของเฮอร์คิวลิส) ต้องทำภารกิจที่ยากลำบากยิ่งยวดเกินกว่ามนุษย์ธรรมดาจะทำได้ ที่รุ้จักกันในนาม Twelve Labours บางทีก็เฮอคิวลิสเลเบอร์หรือเฮอร์คิวลิสทาสค์ ภารกิจแรกก็คือ ฆ่าสิงโตนีเมียนแล้วถลกหนังมันกลับมา
 

http://www.christusrex.org/www1/vaticano/SC-Round.jpg และ

http://en.wikipedia.org/wiki/Hercules_of_the_Forum_Boarium

ป.ล. ใครที่เคยดูหรือเล่นเกมหรืออ่าน Fate/stay night คงคุ้น ๆ กับ twelve labours ไม่มากก็น้อย พวกเซเบอร์จำเป็นต้องทำให้เบอร์เซอร์เกอร์ตายถึง 12 ครั้ง ถึงจะชนะ ^^”

ฉากถัดมาภาพเขียนเฟรสโก The School of Athens ของราฟาเอล ในสมัยเรเนสซองซ์ ภาพนี้อยู่ที่ “ห้องของราฟาเอล” หรือ Stanze di Raffaello ในส่วนของ Apostolic Palace ในวาติกันมิวเซียม ภาพนี้เป็นภาพดังที่น่าจะคุ้น ๆ กัน ในหนังสือปรัชญาบางเล่มก็เอาภาพนี้ขึ้นปกไม่ก็เป็นส่วนประกอบในหนังสือให้เห็นอยู่บ่อยครั้ง ตัวภาพมีกลิ่นไอเรเนสซองซ์อย่างรุนแรง เนื้อหาคร่าว ๆ คือ แสดงให้เห็นนักปราชญ์แห่งกรีก โดยเฉพาะที่โดดเด่นตรงกลางคือ ท่านเพลโตและอริสโตเติ้ล ในรูปนี้ราฟาเอลได้ใช้คนจริงๆในสมัยเค้าเป็นแบบรวมถึงตัวเอง รายละเอียดและการตีความรูปนี้ใครสนใจจิ้มลิงค์อ่านต่อได้

 http://en.wikipedia.org/wiki/The_School_of_Athens
ป.ล. 2 จุดเด่นพื้นฐานของภาพสไตล์เรเนสซองซ์คือ การใช้เทคนิค perspective ทำให้ภาพดูงามสมจริงมีมิติขึ้นกว่าภาพเขียนสมัยยุคกลางมากๆ ถ้าเป็นภาพยุคกลางจะดูแบนเป็นสองมิติไม่ค่อยสมจริงนัก

The Last Judgment by Michelangelo ภาพเขียนเฟรสโกที่มีกลิ่นไอเรเนสซองซ์รุนแรง (อีกแล้ว) ประดับผนังตรงแท่นบูชา ใน  Sistine Chapel ตามภาพแสดงฉากหรือความเชื่อตามคัมภีร์ไบเบิ้ล โลกจะถึงวันตัดสินครั้งสุดท้ายที่มนุษย์คนไหนจะได้คนสวรรค์ลงนรก ราวๆนี้ ขออภัยหากข้อมูลผิดพลาดเพราะไม่แม่นเรื่องเนื้อหาในไบเบิ้ลมากนัก ^^”

 http://en.wikipedia.org/wiki/The_Last_Judgment_(Michelangelo)

ในมาริมิเตะ แอบขำฉากนี้ ชิมาโกะน้ำตาไหลพรากกับภาพข้างบน (สมกับคนที่อยากอุทิศตัวให้พระเจ้า) ในขณะที่โยชิโนะดูแล้วบอกว่า พระเยซูกลางรูปดูอ้วนจัง ^^” ยูมิไม่มีความเห็นกับภาพดังกล่าวมากนักนอกจากแอบคิดในใจ

“ทั้งคู่ (ชิมะกับโยชชี่) ต่างก็เป็นเพื่อนรักของฉันค่ะ “ ^^;  โยชิโนะคงแสดงความเห็นเป็นตัวแทนของคนทั่วไปที่แว่บแรกอาจจะคิดอย่างงั้น (เราก็เป็นหนึ่งในนั้น ฮา)
ในโบสถ์น้อยนี้มีภาพวาดฝาผนังและเพดานตามพระคัมภีร์เก่า ที่น่าสนใจคือ 9 ฉากของ book of genesis เช่น ตอนพระเจ้าสร้างอดัม (The Creation of Adam) ภาพดังภาพนั้น รวมถึงภาพที่อดัมกับอีฟถูกพระเจ้าขับออกจากสวนอีเดน เป็นต้น

ป.ล. 3 ไม่แน่ใจว่ามีภาพพระเจ้าสร้างอีฟมาจากตัวอดัมรึเปล่านะ =w=”) เอาเป็นว่าพระเจ้าสร้างอีฟจากกระดูกซี่โครงของอดัม ดังนั้น เค้าก็เลยมีมีคติที่ว่าสามีภรรยาเหมือนคน ๆ เดียวกันนั่นแล
ถัดจากด้านบน ยูมิกับโยชิโนะมาร้านขายโรซารี่แล้วคุยเรื่องหาน้องสืบสายตระกูล

ยูมิไปต่อที่มหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ (St. Peter Basilica)  ในฉากโชว์ให้เห็นเสาโอเบลิสค์ที่ได้ชื่อว่า Vaticano เป็นเสามาจาก Circus of Nero และส่วนรั้วเสาอีกนิดหน่อย ในของจริง บริเวณนี้จะเป็นจตุรัสขนาดใหญ่ที่เรียกว่า St. Peter square

มหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ที่เห็นในปัจจุบันสร้างขึ้นทับของเก่าที่สร้างเมื่อยุคโบราณ บริเวณนี้เชื่อว่าคือสถานที่เสียชีวิตของเซนต์ปีเตอร์ ศิษย์สำคัญคนหนึ่งของพระเยซู ได้มีการสร้างหลุมศพของเซนต์ปีเตอร์ที่บริเวณนี้ แล้วเสาโอเบลิสค์ที่สร้างตั้งแต่สมัยโรมันก็ยังคงตั้งเหลือไว้เป็นพยานแด่การตายของเซนต์ปีเตอร์

http://en.wikipedia.org/wiki/St._Peter%27s_Basilica

http://en.wikipedia.org/wiki/Old_Saint_Peter%27s_Basilica

http://en.wikipedia.org/wiki/Circus_of_Nero

ป.ล. 4 โอเบลิสค์นั้นเดิมเป็นเทคโนโลยีของอียิปต์ โรมันก็ได้มาจากอียิปต์ ในช่วงยุค enlightenment หรือยุคแห่งภูมิปัญญา หรือยุคแห่งการรู้แจ้ง (จะช่วงหลังยุคมืดหรือยุคกลาง เริ่มตั้งแต่สมัยเรเนสซองซ์) โอเบลิสค์ได้ถูกโยงเกี่ยวกับสิ่งที่ไว้รำลึกหรือเป็นอนุสรณ์หรือความเป็นนิรันดร์ ราว ๆเนี่ย ในอียิปต์จะสร้างโอเบลิสค์ไว้รอบ ๆ ฐานปีระมิด

หน้ามหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ ในมาริมิเตะโชว์หน้ามหาวิหารที่เห็นรูปปั้นพระเยซูและศิษย์อีก 12 คน (12 apostles) http://en.wikipedia.org/wiki/Twelve_Apostles 

ฉากข้างในมหาวิหาร มีตัวอย่างผลงานที่งดงามมากชิ้นหนึ่งของ ท่านไมเคิลแองเจโล “ลาปิเอตา” (La Pieta)
ปิเอตาเป็นภาษาอิตาเลียนแปลว่า pity รูปสลักแสดงรายละเอียดความยับของผ้าและสีหน้าอารมณ์ของพระแม่มาเรียได้ยอดเยี่ยม คนดูพลอยเศร้าตามกับการตายของพระเยซูหลังจากถูกตรึงกางเขน เหตุการณ์นี้คือ Lamentation of Christ

 http://en.wikipedia.org/wiki/La_Pieta

ทางไปสุ่แท่นบูชาเอกที่บร์นินี่ออกแบบและสร้าง อลังการตามสไตล์บาโรคในช่วงที่แบร์นินี่มีชีวิตอยู่

 ของจริง

ฟู่ว! =w=)/ จบในส่วนของวาติกัน พวกยูมิไปต่อที่ซานแองเจโลและที่แสปนนิชเสตป (ลงในพาร์ทแรกแล้ว) วันถัดไปพวกเธอได้มุ่งหน้าสู่ฟลอเรนซ์ ปิซ่า และเวนิส โปรดติดตามตอนต่อไป

To be continued……

——————————————————————-

คุยปิดท้าย

ใครชื่นชอบเต่านินจา คงจะคุ้นเคยกับชื่อศิลปินเอกยุคเรเนสซองซ์ของอิตาลีอย่าง เลโอนาร์โด (ดาวินซี), ราฟาเอล, ไมเคิลแองเจลโล และโดนาเทลโล

โรมเหมือนจะมีงานแนวเรเนสซองซ์เยอะ แต่ศูนย์กลางเรเนสซองซ์จริง ๆ จะไปอยู่ที่เมืองฟลอเรนซ์ ส่วนเวนิส หลาย ๆ คนที่ดูอาเรียคงจะรู้จักเวนิสผ่านเนโอเวนิส (เนโอเวเนเซีย) กันพอสมควร มาริมิเตะโอวีเอเลยมีเวนิสให้ดูติ๊ดเดียว ^^” ตอนหน้าเลยคิดว่าจะรวบสามเมืองแล้วก็คงจะตัดจบ (เย่!)

ขอบคุณทุกท่านที่ให้ความสนใจอ่านค่ะ >w<)/

ごきげんよう。