[Fanfiction] อลาดินกับตะเกียงวิเศษ [Yuri]

แฟนฟิคชั่น นิยายแต่งเอง เชิญทางนี้เลยจ้า
Post your Fanfictons , Original Fictions.

Moderators: UsaSama, aor-chan, YuriGray

Forum rules
• ห้ามคัดลอก หรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งของผลงานผู้อื่นมาลง โดยไม่ขออนุญาตเจ้าของก่อน กรณีที่เป็นฟิคแปล ควรลงเครดิตเจ้าของผลงานให้เรียบร้อยด้วย
• ไม่อนุญาตให้ลงฟิคชั่นเรทเกินที่กำหนดไว้โดยเด็ดขาด (อ่านรายละเอียดที่นี่)
• หากพบฟิคชั้นที่มีเนื้อหาไม่เหมาสม หรือไม่แน่ใจว่าสามารถนำมาลงได้หรือไม่ ให้ pm หาสตาฟ และแจ้งมาที่ กระทู้นี้
• แฟนฟิคชั่นที่มีการ Spoil เนื้อหาสำคัญของเรื่องนั้นๆ ต้องใส่คำเตือนไว้ที่หัวข้อกระทู้ หรือก่อนลงเนื้อเรื่องด้วย
• มีมารยาทในการโพสท์ การวิจารณ์ และไม่ใช้ภาษาวิบัติ

ตั้งกระทู้ Fiction อย่างไรให้เป็นระเบียบและเข้าใจง่าย?

กฎระเบียบของเว็บ Lily-School | มารยาทในการใช้เว็บบอร์ด | การใส่ Signature และ Avatar
ถาม-ตอบ เกี่ยวกับการใช้บอร์ด | วิธีการใช้ BBcode | บทความดี ๆ เกี่ยวกับการใช้งานและมารยาท

[Fanfiction] อลาดินกับตะเกียงวิเศษ [Yuri]

Postby namaste » Thu Jan 10, 2008 11:27 pm

แฟนฟิคชั่นจากนิทานยอดนิยม
หนึ่งในมหาอมตะนิทาน พันหนึ่งอาหรับราตรี



อลาดินกับตะเกียงวิเศษ


อลาดิน ลูกสาวจอมซนของมุสตาฟาร์ ช่างตัดเสื้อในตลาด

ได้พบกับตะเกียงวิเศษและขัดถูมันเข้า

โดยไม่ได้ตั้งใจว่านั่นจะเป็นการเรียก

จินนี่ ยักษ์สาวแสนสวย โผล่เข้ามาในชีวิต




........
.................
เอาล่ะ เริ่มเล่านิทานก่อนนอนกันเลยดีกว่า
...........................................................................................



กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ เมืองอัลคาลาสเมืองเล็กๆในดินแดนอียิปต์
ช่างตัดเสื้อผู้ยากจนคนหนึ่งนามว่า มุสตา ฟาร์ เขามีบุตรสาวคนเดียว ชื่อ อลาดิน
ซึ่งเป็นเด็กสาวที่ซุกซนต่างจากเพื่อนในวัยเดียวกัน ไม่สนใจการงานบ้านหรือกิจการค้า
ชอบเล่นสนุกไปวันๆ
จนเมื่อย่างเข้าสู่วัยรุ่น มุสตาฟาร์ ผู้เป็นพ่อก็คิดอยากสอนวิชาการตัดเย็บเสื้อผ้า
ให้กับลูกสาวไว้เป็นอาชีพหาเลี้ยงตน แต่ทุกครั้งที่มุสตาฟาร์ พาลูกสาวจอมซุกซน
ไปที่ร้านเพื่อสอนการเย็บเสื้อผ้าให้ เมื่อเขาเผลอไปทำธุระคราใด อลาดินก็จะวิ่งหลบ
แว่บออกจากร้าน ไปเล่นกับเด็กอื่นๆเป็นอย่างนี้ประจำ ไม่เคยมีสักวันที่อลาดินจะนั่งติดร้าน

อลาดิน เด็กสาวผู้รักอิสระ ไม่เคยสนใจการศึกษาเล่าเรียนและการค้าใดๆ
มุสตาฟาร์ผู้เป็นบิดา จึงต้องทำงานหนัก เพื่อหาเลี้ยงลูกและเมีย จนกระทั่งเขา
ล้มเจ็บจนถึงแก่ความตาย อลาดินเศร้าโศกเสียใจกับการตายของพ่อ แต่แค่เพียง
ไม่นานก็กลับมาทำตัวแบบเดิมอีก แม่ของอลาดินเห็นลูกสาวไม่เอาการเอางาน
ทำอะไรก็ไม่ได้ดีจึงขายร้านไป ส่วนนางเองก็ปั่นด้ายหาเลี้ยงชีพ ส่วนอลาดิน
เมื่อเห็นว่าแม่ยังหาเลี้ยงดูจุนเจือตัวเองก็ยิ่งเพิ่มความเกียจคร้าน ปล่อยปละ
ไม่สนใจการงานยิ่งขึ้นไปอีก ทำให้สองแม่ลูกมีชีวิตอยู่อย่างแร้นแค้น พอมีกินไปวันๆ
จนกระทั่งอลาดินอายุ15ปี


อยู่มาวันหนึ่งระหว่างที่อะลาดินกำลังเล่นกับเด็กๆในตลาด
หญิงคนหนึ่งที่กำลังมองอลาดินอยู่ไกลๆ เธอได้แปลงกายเป็นแม่ค้าสาวสวย
แท้จริงแล้วเธอคือแม่มดที่มีความเชี่ยวชาญไสยศาสตร์และคาถาอาคม
เธอเดินทางไกลมาจากมอรอคโคเพราะมีจุดหมายอย่างหนึ่ง ....
เพื่อตามหา บุตรสาวคนเดียวของช่างตัดเสื้อ ในเมืองอัลคาลาส
ที่มีชื่อว่า............. อลาดิน


หลังจากที่แม่มดสาวจ้องพิจารณาเด็กสาวอยู่นาน เธอจึงเดินเข้าไป
และพยายามแยกตัวอลาดินออกจากกลุ่มเพื่อนๆ แล้วซักถามประวัติของเธอทันที

"แม่หนูน้อย เจ้าเป็นลูกใครรึ" แม่มดในคราบแม่ค้าสาวสวยเอ่ยขึ้น
อลาดินก้มหน้ามองพื้นไม่ตอบคำถามแต่อย่างใด
แม่มดเห็นดังนั้นจึงยื่นเหรียญทองให้เธอ1เหรียญแล้วถามคำถามใหม่
"แม่หนูน้อย เจ้าเป็นบุตรีของมุสตาฟาร์ ใช่หรือไม่"
อลาดินจึงเอ่ยปากตอบ "ใช่ ข้าเป็นบุตรของมุสตาฟาร์ ช่างตัดเสื้อในตลาดนี้
แต่พ่อของข้าตายไปแล้วเมื่อหลายเดือนก่อน"

แม่มดได้ยินดังนั้นก็ร้องไห้และโผเข้ากอดอลาดินแน่น
"โอ หลานของข้า ข้าเสียใจยิ่งนักที่มาไม่ทันงานศพพ่อของเจ้า"
"เอ๋ ท่านคือป้าของข้าที่หายสาบสูญไปรึ"อลาดินเอ่ยถามแม่มด
"ใช่แล้วล่ะ ข้าคือป้าของเจ้า เอ๋... %???" ป้ารึ แม่มดคิดในใจ
นี่นางแปลงกายเป็นแม่ค้าสาวสวย ขนาดนี้ อลาดินคิดว่านางเป็นพี่สาวของพ่อได้อย่างไรกันนี่
แม่มดแอบไม่พอใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่ปล่อยให้โอกาสดีๆนี้หลุดลอยไป
นางจึงสวมรอยเป็นป้าของอลาดินทันที
"ป้าออกจากบ้านมาตั้งแต่ยังเด็ก เจ้าและแม่จึงไม่มีโอกาสได้เห็นป้าหรอก
ครานี้สามีป้าเสีย ป้าจึงได้เดินทางมาจากเมืองไกล หวังจะมาพบญาติคนสุดท้ายที่ยังมีอยู่
ถึงได้เดินทางจากโมรอคโคมาถึงแดนอียิปต์นี่ ไม่นึกเลย พ่อของเจ้าจะ...... ฮือ ฮือๆ"
แม่มดพูดพลางพุบลงไปบนพื้นและร้องห่อร้องไห้อีกครั้ง
ตอนแรกอลาดินเพียงแค่ กุเรื่องป้าที่หายสาบสูญไปขึ้นมาเล่นๆเท่านั้น
โดยไม่นึกว่าจะมีป้าแท้ๆของเธออยู่จริงๆ เด็กสาวจึงก้มลงเพื่อปลอบประโลม
หญิงสาวที่อ้างว่าเป็นป้าของเธอ

"ท่านป้า ไหนๆท่านก็เดินทางมาไกล ถ้าท่านไม่รังเกียจขอเชิญไปพักที่บ้านของหลานเถอะ"
"ขอบใจมากหลานรัก เจ้าช่างมีจิตใจที่งดงามจริงๆ น้ำใจของเจ้า ป้าขอรับไว้
เพียงแต่สัมภาระสินค้า และกองคาราวานทั้งหมดของป้า คงไม่สามารถเข้าไปพักที่บ้านเจ้า
ได้หมด แต่พรุ่งนี้ ข้าขอให้เจ้าพาข้าไปเยี่ยมสุสานของพ่อเจ้าได้หรือไม่" แม่มดพูดกับอลาดินต่อไป
"อลาดิน หลานป้า ป้าไม่เหลือญาติที่ไหนแล้วนอกจากหลาน ฮือๆ" นางคว้าอลาดินมากอด
และคร่ำคราญอีกครั้ง
"ได้สิท่านป้า พรุ่งนี้ท่านมารอรับข้าที่หน้าบ้าน ข้าจะขออนุญาติแม่ให้พาท่านไปเคารพหลุมศพพ่อ"
แล้วอลาดินเด็กสาวผู้ใสซื่อก็ชี้ทางไปบ้านให้กับแม่มด
"หลานเอาเงินนี้ไปให้แม่ของหลานนะ บอกแม่ว่า ป้าซึ่งเป็นพี่สาวของพ่อหลานซึ่งจากบ้านเมือง
ไปนานแล้ว วันพรุ่งนี้จะมาเยี่ยมทักทายนาง และเราจะไปเยี่ยมหลุมศพพ่อของเจ้าด้วยกัน"
อลาดินผู้ไม่ประสาเล่เหลี่ยมของแม่มดรับเงินไปแล้วก็ดีใจ
ก้มจูบมือนางจากนั้นวิ่งจี๋กลับบ้านอย่างรวดเร็ว แล้วบอกเล่าเรื่องราวที่ได้ประสบมาให้แม่ฟัง



.................................................................................................
>.<~~~ เชิญเม้นเลยค่ะ
อันนี้ url ในเด็กดี http://my.dek-d.com/writer/story/view.php?id=373075
Image
User avatar
namaste
SENPAI
 
Posts: 668
Joined: Wed Jun 27, 2007 5:27 pm
Location: เกาะรั้วโรงเรียน

Postby gamboom » Thu Jan 10, 2008 11:42 pm

อะลาดิน...... ยังสามารถมาวายได้






เม้นท์นิดๆหน่อยๆนะคะ เรายังแต่งไม่เก่ง เลยไม่กล้าวิจารณ์มาก TwT

ถ้าเป็นหลายๆตอนจบเราว่า ตอนจบตอนยังไม่ค่อยน่าติดตามนะ

แล้วก็บรรยายการกระทำรึบรรยากาศรอบๆน้อยไปนิดรึเปล่า (จริงๆเราก็เป็น... แบบว่าบรรยายไม่เก่ง)

เท่านี้ล่ะกันค่ะ... เรายังไม่เก่ง รออาจารย์ชมรมมาบอกดีก่าเนอะ ^^
https://twitter.com/chogojoy ทวิตกันมั้ย?
ประธานเป็นประธานเพราะไม่มีใครยอมเป็น พอเป็นแล้วก็ไม่ค่อยได้ทำอะไร ไปๆมาๆเลยยึดอำนาจใหม่ แล้วปรับปรุงซะเอง
User avatar
gamboom
ประธานนักเรียนสภาลิลลี่
 
Posts: 2878
Joined: Sun Jan 01, 2006 8:23 pm
Location: ห้องสภานักเรียน

Postby raccoon » Fri Jan 11, 2008 12:22 pm

แอบไปอ่านตอนต่อมา
การไถ่โทษ.....
รอฉากต่อไป หุหุ

แอบคิดถึงฟิค โกกุโจว
Image
User avatar
raccoon
หัวหน้าชมรมถ่ายภาพ
 
Posts: 493
Joined: Mon Jan 02, 2006 5:16 pm
Location: หอสมุดภาพยนตร์โรงเรียนลิลลี่

Postby BSt. » Fri Jan 11, 2008 5:44 pm

มารออ่านตอนต่อไปค่ะ อยากรู้จะวายไงอ่ะ โฮะๆๆ :lol:
User avatar
BSt.
LILY STUDEN
 
Posts: 231
Joined: Wed Sep 05, 2007 6:29 pm
Location: With You!! -3-

Postby ^RoKoN^ » Fri Jan 11, 2008 8:54 pm

เหะๆๆ รอด้วยคนเจ้าค่ะ
Image
Image
User avatar
^RoKoN^
LILY STUDE
 
Posts: 195
Joined: Wed Sep 19, 2007 8:38 pm

Postby s.hikaru » Sat Jan 12, 2008 12:17 am

ผูกเรื่องได้น่าสนใจเชียวค่ะ เข้าใจวางตัวละครให้แปลกจากนิทาน เพิ่มแม่มดเข้ามาด้วย จริงๆตัวนิทานเรื่องนี้ (ที่ไม่ใช่ดิสนีย์ทำ) เองก็ค่อนข้างจะจืด นี่เขียนได้มีสีสันดีเชียว

จะรออ่านเรื่อยๆนะคะ
What are you doing down there?
User avatar
s.hikaru
รองหัวหน้าชมรมศิลปะ
 
Posts: 1858
Joined: Mon Jan 02, 2006 12:13 am
Location: ห้องขังเดี่ยวสำหรับผลิตโดจิน

Postby namaste » Sun Jan 13, 2008 3:05 pm

ตอนที่ 2 เจ้าหญิง ผู้งดงาม


"พูดเป็นเล่นไปได้!! อลาดิน พ่อของเจ้ามีพี่น้องที่ไหนกัน แม่ไม่เคยได้ยินมาก่อน"
หลังจากผู้เป็นมารดาได้ฟังเรื่องที่อลาดินเล่า เธอกลับไม่เชื่อ
"แต่พรุ่งนี้ ท่านป้าบอกว่าจะมาเยี่ยมหลุมศพท่านพ่อ หากท่านแม่ไม่เชื่อ ก็ไปถามนางเอาเองล่ะกัน"

เช้าวันรุ่งขึ้น แม่มดก็มาหาอลาดินที่บ้าน พร้อมอาหารจำนวนหนึ่ง สำหรับรับประทานเป็นอาหารเช้าและสำหรับเยี่ยมหลุมศพพ่อของอลาดิน ทันทีที่เห็นแม่ของอลาดินอยู่ในบ้าน แม่มดรีบเดินเข้าไปหาและแนะนำตัวทันที
"น้องสะใภ้ เจ้าคงประหลาดใจมากที่จู่ๆก็เห็นข้าโผล่มาทั้งที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน ทั้งนี้เพราะข้าออกจากบ้านเดินทางไปญาติฝ่ายพ่อซึ่งทำการค้าขายตั้งแต่ยังเด็ก
จนตอนนี้ข้ามีสมบัติมากมาย แต่ว่าสามีข้าเพิ่งจะเสีย ข้าเองก็ไม่มีบุตร ข้าจึงกลับมาที่อียิฟต์
เพื่อตามหาน้องชายที่เหลืออยู่เพียงคนเดียว" นางพูดพลางมองไปทางภาพเขียนรูปพ่อของอลาดิน
ชายแก่หน้าบึ้งตึงผมสีขาวเทา ซึ่งดูอย่างไรก็ไม่น่าเชื่อว่าจะอายุน้อยกว่านางได้

"ดูสิน้องข้า คงต้องตกระกำลำบากมากแน่จริงเชียว ถึงได้มีใบหน้าที่ดูแก่เกินวัยเช่นนี้" นางแม่มดพูดพลางร้องไห้
"ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าต้องลำบากอีกแล้ว มุสตาฟาร์ ข้าจะเลี้ยงดูครอบครัวเจ้าเอง ข้าจะเปิดร้านให้อลาดินได้เป็นแม่ค้าขายของที่มีค่าในเมืองแห่งนี้ "
ได้ฟังแม่มดพูดดังนั้น อลาดินและแม่ก็หลงดีใจ เชื่อว่าแม่ค้าผู้ร่ำรวยคนนี้ จะมาอุปการะเลี้ยงดูตนจริงๆ แม้ตอนแรกแม่ของอลาดินจะยังไม่เชื่อ แต่เมื่อได้ยินแม่มดพูดนางก็ปักใจเชื่อ
เพราะถ้าไม่ใช่ป้าแท้ๆ แล้ว ใครที่ไหนจะยอมเสียเงินทองมากมาย เปิดร้านให้ลูกสาวของนาง

แม่มดจึงเริ่มแผนต่อไป หลังจากแม่ของอลาดินหลงเชื่อนางแล้ว "ข้าเตรียมเสื้อผ้าชุดที่เหมาะกับแม่ค้ามาให้อลาดินใส่ด้วย แต่ข้าต้องพาอลาดินไปอาบน้ำที่โรงอาบน้ำในเมืองเสียก่อน แล้วเราค่อยไปเยี่ยมมุสตาฟาร์กัน เขาจะได้เห็นบุตรีคนเดียวในชุดแม่ค้าที่สง่างาม"
จากนั้นแม่มดก็พาอลาดินเข้าไปอาบน้ำในเมือง แต่เมื่อไปถึงโรงอาบน้ำกลับได้ยินประกาศจากพระราชา ขอให้ชาวเมืองทุกคนกลับเข้าไปในบ้านในร้านค้า และห้ามออกมาเพ่นพ่านข้างนอกเด็ดขาด จนกว่าจะเที่ยงตรง เพราะเจ้าหญิงจัสมินจะเสด็จมายังโรงอาบน้ำ ใครฝ่าฝืนจะได้รับโทษถึงตายและถูกตัดศีรษะ
เมื่ออลาดินได้ยินประกาศดังกล่าว ก็ใคร่จะได้ยลโฉมเจ้าหญิงแห่งเมืองอัลคาลาสยิ่งนัก จึงบอกป้าให้เข้าไปรอในร้านตัดผ้าเดิมของพ่อตนก่อน เมื่อแม่มดเผลอ อลาดินจึงแอบหนีไปทางหลังร้าน ซึ่งมีทางทะลุไปถึงด้านหลังโรงอาบน้ำทันที อลาดินแอบเข้าไปหลบอยู่ด้านหลังประตูโรงอาบน้ำ ถ้าเจ้าหญิงมาถึงและเปิดผ้าคลุมหน้าออก อลาดินจะได้เห็นหน้าเจ้าหญิงทันที
เมื่อขบวนเสด็จของเจ้าหญิงจัสมินมาถึง ทหารยามจำนวนมากยืนอารักขาเจ้าหญิงโดยรอบโรงอาบน้ำ แต่มีที่เดียวที่ทหารไม่เข้ามา นั่นก็คือภายในโรงอาบน้ำที่อลาดินซ่อนตัวอยู่นั่นเอง
เจ้าหญิงค่อยๆเปิดประตูเข้ามาในโรงอาบน้ำเงียบๆ นางก็ค่อยๆถอดผ้าคลุมหน้าและเสื้อผ้าออก ยามที่พระธิดาเงยพระพักต์ขึ้น ความงามของนางก็เฉิดฉายออกมา หญิงสาวคนที่แอบซ่อนอยู่หลังประตู จ้องมองเจ้าหญิงอย่างตกตะลึง ในใจบังเกิดความลุ่มหลง เผลอตัวเอ่ยคำพูดออกไป

".....งามจริงๆ"

"! เจ้าเป็นใครน่ะ" เจ้าหญิงตกใจที่พบว่ามีคนอยู่ในห้องอาบน้ำด้วย เธอหันกลับมาที่ประตูและพบกับหญิงสาวแปลกหน้าที่ซ่อนกายอยู่

"ข้า เอ๊ย หม่อมชั้นชื่ออลาดิน เจ้าหญิงอย่าได้ตกพระทัยไปเลย หม่อมชั้นไม่มีประสงค์ร้าย เพียงแค่ต้องการอาบน้ำเท่านั้น"อะลาดินเอ่ยด้วยซุ่มเสียงที่ตะกุกตะกัก แม้เคยได้ยินกิตติศัพท์ของเจ้าหญิงจัสมินมานาน เธอเพิ่งจะประจักษ์แก่สายตาตัวเองตอนนี้เองว่า เจ้าหญิงนั้นงดงามมากเพียงไร

"ดีนะที่เจ้าเป็นหญิง หากเป็นชายละก็ ข้าต้องเรียกทหารมาจับเจ้าและครอบครัวไปประหารแน่นอน" เจ้าหญิงผู้งดงามตรัสกับเด็กสาวใจกล้า

"เอ่อ หม่อมชั้นขอบพระทัยมากเพคะ ที่ไว้ชีวิต แต่หม่อมชั้นขอ เอ่อ ไถ่ โทษตายนี้"อลาดินพูดต่อ
"หืม เจ้าใจไถ่โทษนี้้อย่างไร ข้าไม่ลงโทษเจ้าแล้ว เจ้ายังต้องการลงโทษตัวเองอีกรึ" เจ้าหญิงเอ่ยอย่างสงสัย พลางก้าวเท้าลงไปแช่น้ำอย่างสบายใจ เมื่อเห็นว่าอะลาดินเป็นเพียงหญิงไม่มีพิษภัยอะไร

เจ้าหญิงผู้งดงามช่างมีจิตใจที่มีเมตตายิ่งนัก นั่นกลับทำให้อลาดินมีใจกล้ามากขึ้นที่จะเอื้อยเอ่ยคำนี้ออกไป


"เกล้ากระหม่อมขอไถ่โทษด้วยการอาบน้ำให้เจ้าหญิงเพคะ!!!!"






................................................................

เรื่องคำราชาศัพท์นี่ ยอมรับเลยว่าไม่ชัวร์จริงๆ ^^;;
ใครเจอตรงไหนไม่เหมาะสมแนะนำเลยนะคะ ไม่ต้องเกรงใจค่ะ
ขอบคุณที่ติดตามค่ะ m(._.)m
Image
User avatar
namaste
SENPAI
 
Posts: 668
Joined: Wed Jun 27, 2007 5:27 pm
Location: เกาะรั้วโรงเรียน

Postby namaste » Sun Jan 13, 2008 3:15 pm

ตอนที่ 3 อาบน้ำ???



"อลาดิน !!! นี่เจ้า..."เจ้าหญิงเอ่ยเสียงดัง

"เจ้าหญิงตรัสกับใครเพคะ" นางทาสที่กำลังเตรียมน้ำมันและเครื่องหอมอยู่ด้าน
นอกเมื่อได้ยินเสียงเจ้าหญิง จึงเดินเข้ามาเพื่อตรวจดูความเรียบร้อย
"เดี๋ยว หยุดก่อน วันนี้ข้าต้องการแช่น้ำร้อนเพียงลำพัง เจ้าอย่าได้มารบกวน"เจ้า

หญิงจัสมินตรัสแล้วลงไปแช่น้ำตามเดิม นางทาสจึงได้ล่าถอยออกไป
"เอ่อ เจ้าหญิงเพคะ ..." อลาดินพูดอ้ำอึ้งเสียงเบาๆ เด็กสาวไม่รู้ว่าควรจะทำ

อย่างไรต่อไป เพียงแค่เจ้าหญิงยอมให้ที่ซ่อนให้กับเธอก็ดีมากแล้ว หรือว่าเธอไม่ควรอาจเอื้อมไป
มากกว่านี้

"เจ้าช่างบังอาจนักนะ อลาดิน" เจ้าหญิงตรัสเสียงเบา แต่ช่างทรงพลังยิ่งนัก


"ถอดเสื้อผ้าออกแล้วลงมาแช่น้ำซะประเดี๋ยวนี้" ??? นั่นเสียงที่ออกมาจาก
พระโอษฐ์เล็กๆและบอบบางของเจ้าหญิงจริงหรือนี่

"หะ ห๋าาา??" เด็กสาวตกใจเผลออุทานไปอย่างไร้ซึ่งมารยาท
"ตกใจอะไรกันเล่า เจ้าทำให้ข้าต้องโกหกผู้อื่น เจ้าเองก็บอกไม่ใช่รึว่าต้องการลง

โทษตัวเองด้วยการอาบน้ำให้ข้าแทนนางนาสคนนั้น"แท้จริงแล้วการอาบน้ำของราชนิกุลนั้นจะต้อง
มีข้าทาสคอยปรนนิบัติให้ทุกครั้ง ตั้งแต่การถอดเครื่องแต่งกายออก ลงไปแช่น้ำ จนไปถึงการนวดตัว และประทินผิวด้วยเครื่องหอม แต่องค์หญิงจัสมินมักจะให้ข้าทาสรออยู่ด้านนอกเวลานางลงแช่น้ำร้อน

และอนุญาติให้ข้าทาสมาปรนนิบัติตอนนวดตัวด้วยน้ำมันและประทินผิวเท่านั้น

ปึง!! เสียงเปิดประตูดังขึ้นอีกครั้ง นางทาสคนเดิมเดินเข้ามาอีกครั้ง
"น้ำนมเคี่ยวได้ที่แล้วเพคะ หม่อมชั้นและเหล่าข้าทาสจะนำเข้ามาเทในอ่างเล็ก..."
"ข้ารู้แล้ว เจ้าออกไปก่อน ตอนนี้ข้ายังอยากแช่น้ำร้อนอีกซักพัก"
"เพคะ องค์หญิง" นางทาสเดินออกไปอีกครั้ง ซึ่งจะกลับมาอีกในเวลาไม่นานนี้

และถ้านางต้องเดินถือนมไปเทลงในอ่างเล็กด้านข้างห้องละก็ จะต้องพบอลาดินแน่นอน
"จะช้าอยู่ใยเล่า รีบลงมาซ่อนในอ่างน้ำร้อนก่อนเร็ว" เจ้าหญิงตรัส ขณะที่อลาดิน

ยังยืนมึนงงอยู่ "เพคะองค์หญิง" อลาดินขานรับ และเดินตรงไปที่อ่างอาบน้ำอย่างรวดเร็ว พร้อม

ด้วยหัวใจที่เต้นรัวไม่หยุด ไม่อาจทราบได้ว่าเป็นเพราะกลัวถูกจับได้หรือเพราะจะได้ลงอาบน้ำพร้อมกับองค์หญิงกันแน่
"หยุดก่อน อลาดิน เจ้าต้องเปลื้องผ้าออกก่อน จึงจะลงมาอาบได้"
"ห๋าาาาา ... เพคะ " อลาดินตกใจอีกครั้ง หญิงสาวได้ยินเสียงฝีเท้านาง

ทาสหลายคนกำลังเดินใกล้เข้ามา อลาดินรีบถอดเสื้อแล้วซ่อนเสื้อผ้าไว้ข้างกระถางต้นไม้แล้วเปลือยกายเดินลงไปในสระ พอดีกับเวลาที่นางทาส10คนแบกนมโถใหญ่เดินเข้ามาพอดี
ตุ้มมม!!! เสียงน้ำแตกซ่านกระจาย อลาดินรู้สึกเหมือนถูกกดศีรษะลงไปในน้ำ
และพยายามดิ้นรนอย่างรุนแรง แต่เมื่อได้ยินเสียงนางทาสใกล้เข้ามาถึงได้เข้าใจ เจ้าหญิงต้องการ
ช่วยซ่อนตัวของเธอนั่นเอง อลาดินจึงได้ผ่อนคลายขึ้นและพยายามลืมตาในน้ำที่ขุ่นมัวเพราะผสมไปด้วยสมุนไพรและน้ำมันบำรุงผิวต่างๆ เด็กสาวมองอะไรไม่เห็นนอกจากสีขาวขุ่นๆ และสีขาวๆจาก
เรือนร่างอันงดงามขององค์หญิงเท่านั้น!!! เมื่อนึกได้ว่าตัวเองกำลังจ้องมองอะไรอยู่อลาดินก็พุ่ง

ตัวขึ้นจากน้ำทันทีด้วยความเขินอาย ยังดีว่าเป็นช่วงเวลาที่นางทาสกำลังสนใจมองไปที่อ่างอาบน้ำนม จึงไม่ทันสังเกตเห็น
"เฮ่อ แฮ่กๆๆ" ตุ้มมม!! อลาดินได้พักหายใจแค่ครั้งเดียวก็ถูกจับกดลงไปในน้ำใหม่ คราวนี้เพื่อไม่ให้คนดื้อโผล่ขึ้นมาระหว่างนางทาสยังอยู่อีก เจ้าหญิงจึงกอดส่วนศีรษะของอลาดินไว้กับหน้าอกของตัวเอง บุ๋ง บุ๋งๆๆ อลาดินจมลงไปในสระอีกครั้ง
นุ่มจัง เอ้ย ไม่ใช่สิ นี่นางต้องการจะฆ่าข้าหรือไรกันนี่ เอาเถอะ ได้ตายในอ้อมกอดเจ้าหญิงถือว่าข้าได้ขึ้นสวรรค์แล้ว อลาดินคิด ถึงในใจเต็มไปด้วยความสุข แต่ร่างกายของเธอเนี่ยจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว มือไม้อลาดินเริ่มปั่นป่วนพยายามหาที่ยึดจับข้างหน้า และเพื่อไม่ให้ร่างกายตัวเอง
ลอยขึ้นจากน้ำอลาดินจึงเอื้อมมือไปข้างหน้าและตัดสินใจกอดเจ้าหญิงไว้แน่น
"อุ๋ยย!?"
"เกิดอะไรขึ้นเพคะองค์หญิง"นางทาสคนหนึ่งถามขึ้น
"ไม่มีอะไร พวกเจ้ารีบออกไปเถอะ"เจ้าหญิงจัสมินตอบ นางดูลุกรี้ลุกรนแปลกๆ

หน้าก็เปลี่ยนเป็นสีแดงเรื่อๆ
ทันทีเมื่อนางทาสคนสุดท้ายออกจากห้องไป อลาดินก็พุ่งตัวขึ้นจากอ่างอาบน้ำทันที
"เฮ้ออออ แฮ่กๆ ๆ รอดตายไป"อลาดินเอ่ย
"ใครว่าเจ้าจะรอดตาย เจ้า เจ้าบังอาจ ......ข้า"เจ้าหญิงตรัสด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ใบหน้าแดงระเรื่อ ในใจก็ไม่ทราบได้ว่าจะกล่าวโทษอะไรอลาดินดี เพราะนางเองที่เป็นคนคว้าเธอเข้าไปกอดก่อน
"หม่อมชั้นขอโทษ ..."อลาดินตีหน้าเศร้าและก้มหน้าอย่างสำนึกผิด
"เอาเถอะ ครานี้เราไม่ถือโทษอะไรเจ้าเพิ่มอีก รีบๆอาบน้ำให้ข้าเถอะ ถ้าเจ้าปรนนิบัติข้าดี เจ้าจะรอดตาย แต่ถ้าทำไม่ถูกใจข้าละก็ อย่าหวังว่าจะมีชีวิตรอดไปจากที่นี่เลย"

อลาดินได้ฟังดังนั้นก็ดีใจ รีบขึ้นจากอ่างอาบน้ำและประคองเจ้าหญิงขึ้นจากสระเพื่อ
ลงไปแช่น้ำนม เมื่อเจ้าหญิงขึ้นจากอ่างน้ำนมไปนอนคว่ำที่ตั่งไม้ อลาดินก็นำน้ำมันหอมที่นางทาสได้เตรียมไว้ มานวดให้เจ้าหญิงที่กำลังนอนคว่ำอยู่
เด็กสาวร่างเปลือยบรรจงเทน้ำมันหอมใส่มือและละเลงไปจนทั่วแผ่นหลังบอบบาง แขนที่เรียวเล็ก และลำตัวขึ้นมาจนถึงหน้าอกด้านข้าง ส่วนที่เธอเคยสัมผัสเมื่ออยู่ใต้น้ำ
อลาดินค่อยๆบรรจงนวดอย่างตั้งใจ สองมือค่อยๆลูบไล้เลื่อนลงมาส่วนล่างของร่างกาย
"อะ อะ ลาดิน เจ้านวดเป็นจริงๆหรือนี่ ทำไมสัมผัสของเจ้ามันตรงนี้มันทำให้ข้ารู้สึกแปลกนะ อาา.. " เจ้าหญิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเหมือนเหนื่อยหอบ เด็กสาวตกใจจึงเปลี่ยนเป็นเลื่อนมือลงไปขึ้นมาด้านหลังอีก เด็กสาวเกรงว่าเจ้าหญิงจะรู้ความจริงว่าแท้จริงแล้วเธอไม่เคยอาบน้ำในที่โรงอาบน้ำใหญ่ขนาดนี้มาก่อนเลย ยิ่งวิธีการนวดที่ถูกต้องยิ่งไม่ต้องพูดถึง เธอแค่ทำไปตามสัญชาตญาณเท่านั้น
"พอ พอ ได้แล้ว เจ้านวดไม่เป็นนี่นา" เมื่อปล่อยให้อลาดินลูบไล้อยู่ได้เพียงไม่นาน เจ้าหญิงก็หมดความอดทน ทรงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหอบ
"ขอประทานอภัยเพคะ จริงๆแล้วหม่อมชั้น... นวดไม่เป็นจริงๆเพคะ" เด็กสาวก้มหน้ายอมรับผิด วันๆเธอเอาแต่เล่นกับเด็กๆที่บ้านไม่สนใจทำงาน มีหรือจะรู้เรื่องมีสาระเช่นนี้มาก่อน เข้าใจว่าการนวดก็เป็นเพียงแค่ลูบไล้มือลงไปบนลำตัวเท่านั้น
"อลาดิน เจ้านี่ ...เกินจะกล่าวได้จริงๆ ข้าจะให้นางทาสมานวดให้แทน เจ้ารีบออกไปทางประตูหลังเถอะ" แม้อลาดินจะนวดแบบไม่เหมือนคนทั่วไป แต่เจ้าหญิงเองก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า ไม่พอใจวิธีนวดเช่นนี้ อีกทั้งวันนี้เจ้าหญิงก็ได้พบเพื่อนใหม่ และเหตุการณ์สนุกๆที่แปลกไปจากทุกวัน นางจึงยอมปล่อยอลาดินไปอีกครั้ง

"หม่อมชั้นทูลลาเพคะเจ้าหญิง" อลาดินก้มหน้าเดินหน้าเศร้าไปเปลี่ยนชุด เธออยากอยู่กับเจ้าหญิงให้นาน นานกว่านี้ หรือจะตลอดไปก็ได้ คิดแล้วอลาดินก็ยิ่งเศร้าใจ เมื่อรู้ว่านั่นเป็นเพียงฝันที่ไม่อาจเป็นจริงได้ เด็กสาวเดินไปสวมชุดและเดินออกทางประตูหลัง ทันใดนั้นเธอได้ยินเสียงเจ้าหญิงแว่วมา
"แล้วเราจะได้พบกันอีกไหม"
อลาดินยิ้มกว้าง หันกลับไป แล้วตอบกับเจ้าหญิงผู้งดงาม ที่ยืนมองส่งด้วยสีหน้าเศร้าไม่แพ้กัน

"แน่นอนเพคะ องค์หญิง" อลาดินเอ่ยขึ้นอย่างมั่นใจ ก่อนจะเดินหันหลังจากไป....

.................................

อลาดินรีบวิ่งออกไปทันที ตามเส้นทางลับที่ไปสู่ร้านตัดเสื้อของพ่อนางได้ ทันทีที่อลาดินเปิดประตูเข้ามา แม่มดรีบพุ่งตัวเข้าไปกอดเด็กสาวทันที
"เจ้าหายไปไหนมาอลาดิน หลานข้า เจ้าทำให้ข้าเป็นห่วงเหลือเกิน"
"ท่านป้า ข้าแค่ไปอาบน้ำมาเท่านั้น ท่านอย่าได้กังวล"
"!!!! แต่ตอนนี้เจ้าหญิงกำลังอาบน้ำอยู่ที่โรงอาบน้ำนะ เจ้า เจ้าจะอาบน้ำตอนนี้ได้อย่างไร" แม่มดสาวเอ่ยขึ้นอย่างตกใจ อลาดินช่างเป็นเด็กที่ใจกล้าบ้าบิ่นยิ่งนัก ถ้าถูกจับได้และถูกประหาร นางมิหมดสิ้นความหวังที่จะมีอำนาจมหาศาลเลยหรือนี่
"เฮ่อ เจ้าอย่าได้ทำให้ป้าเป็นห่วงอีกเลย หลานสาวที่รักของข้า"แม่มดเอ่ย นางเริ่มผูกพันเกินกว่าแค่จะมาหาประโยชน์จากเด็กสาวคนนี้มากขึ้นเรื่อยๆ
"ค่ะ ท่านป้า"อลาดินตอบห้วนๆ พลางยิ้มกว้าง เด็กสาวถอนหายใจ ก่อนเอ่ยประโยคต้องห้ามออกไป

"ท่านป้า ข้าต้องการแต่งงานกับเจ้าหญิง!!"

"ฮะ ห๋าาาา เจ้าว่าอย่างไรนะ นั่นเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด"

"ท่านป้า หากชีวิตนี้ข้าไม่ได้อยู่เคียงข้างนางแล้วละก็ ข้าไม่ขอมีชีวิตอยู่ต่อไปอีก"

"โอ อลาดิน เจ้าช่างมีจิตใจมั่นคงจริงแท้ เพียงแต่ว่า เจ้าหญิง เป็นผู้หญิง และ เจ้าก็เป็นผู้หญิงเช่นกัน อีกทั้งฐานะทางบ้านเจ้าก็..."แม่มดหยุดพูดไปเสียงก่อนเนื่องจากเด็กสาวพุ่งตัวเข้ามากอดทั้งน้ำตา

"ท่านป้า หยุดพูดเถอะ ข้ารู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ ข้าเพียงแต่ทำใจไม่ได้เท่านั้น"อลาดินเอ่ยขึ้นอย่างเศร้าใจ

แม่มดได้ยินดังนั้นก็คิดแผนบางอย่างขึ้นมาได้ นางพูดขึ้นอย่างดีใจ

"อลาดิน เจ้าสามารถแต่งงานกับเจ้าหญิงได้ ป้ามีทางออกให้เจ้าแล้ว!!!"


?????

...........................................................................

อัพแล้ว เย่ๆ :lol: อยากเขียนให้มันเรทกว่านี้ แต่ทำไม่ลง >.<~~
บรรยายไม่เก่งจริงๆค่ะ จริงๆจะเขียนให้มันเป็นนิทาน แต่ก็กลายเป็นนิยายจนได้สิน่า
^^;;;; จะเป็นอะไรก้อช่างมันแล้ววว ง่า
Image
User avatar
namaste
SENPAI
 
Posts: 668
Joined: Wed Jun 27, 2007 5:27 pm
Location: เกาะรั้วโรงเรียน

Postby BSt. » Sun Jan 13, 2008 6:07 pm

กรี๊ด!!ระทึกตึกตักๆ อยากอ่านต่อแล้วค่ะ รอๆๆ

ปล. อิจฉาอะลาดิน T^T ( :twisted: )
User avatar
BSt.
LILY STUDEN
 
Posts: 231
Joined: Wed Sep 05, 2007 6:29 pm
Location: With You!! -3-

Postby s.hikaru » Sun Jan 13, 2008 9:37 pm

- - เริ่มเสียบรรยากาศนิทาน โชยไปด้วยบรรยากาศหื่น

ว่าแต่ แถวนั้นมันทะเลทรายนะหนู เขาจะแช่น้ำร้อนกันเหรอคะ
ไม่ใช่โยโกฮาม่าเน้อ
What are you doing down there?
User avatar
s.hikaru
รองหัวหน้าชมรมศิลปะ
 
Posts: 1858
Joined: Mon Jan 02, 2006 12:13 am
Location: ห้องขังเดี่ยวสำหรับผลิตโดจิน

Postby namaste » Sun Jan 13, 2008 10:28 pm

คือว่าอ้อมไปหาข้อมูลเรื่องการอาบน้ำของอียิปต์มาน่ะค่ะ
เค้าจะมีให้เลือกทั้งน้ำร้อน - น้ำเย็นให้อาบ
ทะเลทรายมันจะร้อนตอนกลางวัน แต่กลางคืนนี่หนาวมาก

(เอ๊ะ แต่ว่าที่เนื้อเรื่องมันดำเนินอยู่มันช่วงเช้านี่นา อ๊ากกกกก พลาดแล้ววว)
Image
User avatar
namaste
SENPAI
 
Posts: 668
Joined: Wed Jun 27, 2007 5:27 pm
Location: เกาะรั้วโรงเรียน

Postby s.hikaru » Mon Jan 14, 2008 1:08 pm

ช่วงเช้าๆ ฮา

รู้สึกเนื้อเรื่องจะรับหื่นไปหน่อยอย่างว่านั่นล่ะ เพิ่งตอนสามก็ตั้งใจให้มีฉากเรียกเสียงกรี๊ดแล้ว เร็วเกินอะ
อย่างน้อย ระหว่างตอนที่องค์หญิงออกมา กับตอนแรกๆ น่าจะตัดฉากไปที่วัง อธิบายเรื่ององค์หญิงก่อนก็ยังดีนะ
What are you doing down there?
User avatar
s.hikaru
รองหัวหน้าชมรมศิลปะ
 
Posts: 1858
Joined: Mon Jan 02, 2006 12:13 am
Location: ห้องขังเดี่ยวสำหรับผลิตโดจิน

Postby namaste » Tue Jan 15, 2008 6:46 pm

งืมๆ ค่ะ คิดอยู่เหมือนกันว่ามันหื่นไปนิด ^^;;;
แล้วจะลองปรับๆดูนะคะ
Image
User avatar
namaste
SENPAI
 
Posts: 668
Joined: Wed Jun 27, 2007 5:27 pm
Location: เกาะรั้วโรงเรียน

Postby BSt. » Mon Jan 21, 2008 3:25 am

ยังรออ่านต่ออยู่นะคะ :lol:
User avatar
BSt.
LILY STUDEN
 
Posts: 231
Joined: Wed Sep 05, 2007 6:29 pm
Location: With You!! -3-

Postby UsaSama » Wed Jun 04, 2008 9:32 am

สนุกดี บรรยายได้รวบรัดฉับไว (ยกเว้นแต่ฉากแช่น้ำ 5555)
เรื่องลำดับเรื่อง อืม.. เราว่านำเสนอแบบนี้ก็แปลกไปอีกอย่าง แต่ต่อไปคงต้องเก็บรายละเอียด เล่าบรรยายเหตุการณ์ที่จะสร้างคาแร็กเตอร์ แสดงให้เห็นนิสัยและตัวตนของตัวละครต่างๆมากขึ้น จะทำให้คนอ่านรู้สึกผูกพันธ์(เขียนไงฟระ) กับตัวละครแล้วก็เรื่องราวมากขึ้น

สงสัยนิดนึงว่าทำไมถึงเลือกอียิปต์?? แทนที่จะเป็นจีนหรือเปอร์เซีย?? สงสัยเฉยๆน่ะ
User avatar
UsaSama
อาจารย์ประจำโรงเรียน
 
Posts: 781
Joined: Sun Jan 01, 2006 11:25 pm
Location: No where in particular..

Re: [Fanfiction] อลาดินกับตะเกียงวิเศษ [Yuri]

Postby hahailoveu » Tue Sep 22, 2009 11:35 am

นี่ขนาดบรรยายไม่เก่งนะเนี่ย
ทำได้ขนาดนี้

รออ่านต่อนะคะ
hahailoveu
LILY
 
Posts: 49
Joined: Wed May 13, 2009 6:17 pm

Re: [Fanfiction] อลาดินกับตะเกียงวิเศษ [Yuri]

Postby Maromaru » Tue Sep 29, 2009 3:03 pm

เป็นกำลังใจให้ มาอั้พต่อไวๆน้อ

รออยู่ตลอด

เอ๊ะ แล้วจินนี่ไม่เห็นโผล่มาซะที...

เอ๊ะ! หรือว่าเรื่องนี้จะกลายเป็นรัก3เศร้าซะแล้วหว่า :mrgreen:
Last edited by Maromaru on Sat Mar 06, 2010 11:40 am, edited 1 time in total.
Maromaru
LIL
 
Posts: 38
Joined: Thu Apr 09, 2009 2:13 pm
Location: เมี้ยว

Re: [Fanfiction] อลาดินกับตะเกียงวิเศษ [Yuri]

Postby Shirotora » Fri Oct 30, 2009 11:17 pm

....งื้อ =A= อยากอ่านต่อ

มาต่อเร็วๆเน่อ
Shirotora
LILY
 
Posts: 51
Joined: Sat Oct 03, 2009 11:43 am
Location: ทุกที่ที่แสงสีขาวส่องถึง

Re: [Fanfiction] อลาดินกับตะเกียงวิเศษ [Yuri]

Postby Mariny » Sat Oct 31, 2009 12:12 am

รอติดตามต่อค่า..

สงสัยเหมือนกันว่าสุดท้ายจะคู่ไหน :]]
Mariny
L
 
Posts: 6
Joined: Sat Aug 22, 2009 9:13 am

Re: [Fanfiction] อลาดินกับตะเกียงวิเศษ [Yuri]

Postby shisuma » Sat May 15, 2010 4:23 pm

อ้าว...ก๊อกๆๆๆ ไรท์เตอร์จ๋าไม่มาต่อแล้วเหรอ มาเถอะๆ
อะร่า...กำลังมันเลยอ่ะ
เนื้อเรื่องเร็วดี ไม่ยืด แต่เสียดายบางฉากที่น่าจะยืด 555
จะรอนะจ๊ะ แล้วจะแวะมาดูอีกทีนะ
shisuma
LILY ST
 
Posts: 99
Joined: Sat Mar 13, 2010 3:27 am


Return to ชมรมวรรณศิลป์ - Literature Club

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest