Lily-School

คาดว่ามีหลายๆคนอาจจะยังลำดับไม่ถูก ว่าเล่มไหนมาก่อนมาหลัง คือ จริงๆเรากะว่าจะสปอยล์เล่มล่าอ่ะแหละ แต่ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ทำลิสต์โนเวลไปเลย จะได้รู้กัน ใครอยากซื้อจะได้ไปสั่งถูก อุอุ

วันที่ขายจะเป็น ปี/เดือน/วัน นะคะ

Novel No.01 - Maria-sama ga Miteru (ภาคแรกตอน 1-3)
วันขาย 1998/04/24




Novel No.02 - Maria-sama ga Miteru : Kibara Kakumei (ภาคแรกตอน 4-5)
วันขาย 1999/02/03




Novel No.03 - Maria-sama ga Miteru : Ibara no Mori (ภาคแรกตอน 10-11)
วันขาย 1999/04/27





Novel No.04 - Maria-sama ga Miteru : Rosa Canina ( ภาคแรกตอน 6, ฮารุตอน 1)
วันขาย 1999/12/01





Novel No.05 - Maria-sama ga Miteru : Valentinus no Okurimono (First part) (ภาคแรกตอน 7-8)
วันขาย 2000/03/03





Novel No.06 - Maria-sama ga Miteru : Valentinus no Okurimono (Last part) (ภาคแรกตอน 9,12-13)
วันขาย 2000/04/25





Novel No.07 - Maria-sama ga Miteru : Itoshiki Toshitsuki (First Part) (ฮารุตอน 2-3)
วันขาย 2001/02/02 (เว้นจากเล่มที่แล้วนานจัง)





Novel No.08 - Maria-sama ga Miteru : Itoshiki Toshitsuki (Last Part) (ฮารุตอน 4-6)
วันขาย 2001/04/03





Novel No.09 - Maria-sama ga Miteru : Cherry Blossom (ฮารุตอน 7-8 )
วันขาย 2001/07/27





Novel No.10 - Maria-sama ga Miteru : Rainy Blue (ฮารุ 9-11)
วันขาย 2002/03/29





Novel No.11 - Maria-sama ga Miteru : Parasol wo sashite (ฮารุ 12-13)
วันขาย 2002/07/01





Novel No.12 - Maria-sama ga Miteru : Kohitsujitachi no Kyuuka (OVA1)
วันขาย 2002/12/25




Novel No.13 - Maria-sama ga Miteru : Manatsu no Ichi-page (OVA2)
วันขาย 2003/03/28





Novel No.14 - Maria-sama ga Miteru : Suzukaze Satsusatsu (OVA2,OVA3)
วันขาย 2003/07/01





Novel No.15 - Maria-sama ga Miteru : Ready,GO! (OVA4)
วันขาย 2003/10/31





Novel No.16 - Maria-sama ga Miteru : Variety Gift
วันขาย 2003/12/25





Novel No.17 - Maria-sama ga Miteru : Ciao Sorella! (OVA5)
วันขาย 2004/03/31





Maria-sama ga Miteru : Premium Book
วันขาย 2004/07/27



เป็นการแนะนำภาคอนิเม และบทสัมภาษณ์นักพากย์ และรวมคอมมิคสั้นๆของ อ.ฮิบิกิ

Novel No.18 - Maria-sama ga Miteru : Tokubetsu de nai tada no ichinichi (ภาค 4 ตอน 1-2)
วันขาย 2004/10/01



เล่มแรกที่โทวโกะถูกใส่นิคเนมว่า "ดริล" เกี่ยวกับการแสดละครที่ยามะยูริไคจัดในงานเทศกาล (สงสัยว่า อ.แกรับมุขแฟนๆ เพราะช่วงหนังสือออห ภาคฮารุก็ฉายจบแล้วหนิ?)

Spoiler: show

คุณพี่บอกให้ยูมิหาน้องสาวมาซะ

Novel No.19 - Maria-sama ga Miteru : In Library
วันขาย 2004/12/25





Novel No.20 - Maria-sama ga Miteru : Soeur Audition (ภาค 4 ตอน 3-4)
วันขาย 2005/04/01





Novel No.21 - Maria-sama ga Miteru : Bara no Mille-Feuille (ภาค 4 ตอน 5 *เฉพาะพาร์ทกุหลาบแดง)
วันขาย 2005/07/01



เรื่องราวในวันหยุดช่วงสอบของกุหลาบแดง เหลือง และขาว แยกเป็น 3 พาร์ท (มีแต่ของกุหลาบแดงที่ได้เป็นเมะ เฮ่อ)



Novel No.22 - Maria-sama ga Miteru : Mirai no Hakuchizu (ภาค 4 ตอน 6-7)
วันขาย 2005/12/22

Spoiler: show

โทวโกะหนีออกจากบ้าน แถมได้เข้าห้องยูมิด้วย -*- กินข้าวที่บ้านยูมิอีกตะหาก และก็ปฏิเสธที่จะรับโรซารี่จากยูมิ แล้วเราจะรู้ว่าโทโกะมีความลับเรื่องครอบครัวอยู่

Novel No.23 - Maria-sama ga Miteru : Kumori Glass no Mukougawa (ภาค 4 ตอน 8)
วันขาย 2006/03/31





Novel No.24 - Maria-sama ga Miteru : Kamen no Actress (ภาค 4 ตอน 9)
วันขาย 2006/06/30



เล่มนี้มีการเลือกตั้งบาระซามะรุ่นต่อไป

Spoiler: show

และแน่นอนคนที่ได้ตำแหน่งรุ่นต่อไปก็คือ ยูมิ โยชิโนะ ชิมาโกะ จริงๆโทโกะก็ลงสมัครด้วยแต่ไม่ได้ตำแหน่ง

Maria-sama ga Miteru : Illust Collection
วันขาย 2006/07/28



รวมภาพวาดมาริมิเตะ ฝีมือ อ.ฮิบิกิ

Novel No.25 - Maria-sama ga Miteru : Ookina Tobira, Chiisana Kagi (ภาค 4 ตอน 10-11)
วันขาย 2006/10/03



เล่มนี้จะเล่าเรื่องผ่านมุมมองโทโกะซะครึ่งเล่ม แถมเนื้อเรื่องยังถึงพริกถึงขิงอีกต่างหาก >w<


Novel No.26 - Maria-sama ga Miteru : Crisscross (ภาค 4 ตอน 12)
วันขาย 2006/12/22



อีเวนต์วาเลนไทน์ ล่าการ์ดมันส์มาก >w<


Novel No.27 - Maria-sama ga Miteru : Anata wo sagashi ni (ภาค 4 ตอน 13)
วันขาย 2007/03/30



เรื่องราวการเดทของผู้ชนะล่าสมบัติวันวาเลนไทน์


Novel No.28 - Maria-sama ga Miteru : Frame of Mind
วันขาย 2007/06/28



รวม short novel เบรกอารมณ์ โดยหัวข้อก็คือ รูปถ่าย


Novel No.29 - Maria-sama ga Miteru : Bara no Hana Kanmuri
วันขาย 2007/10/02 ------ จะบอกว่าเล่มนี้เป็นเหตุการณ์ที่ห่างจากเล่ม 27 แค่วันเดียว = ='




Novel No.30 - Maria-sama ga Miteru : Kirakira Mawaru
วันขาย 2007/12/26 ------ ห่างจากเล่มที่แล้ววันเดียวเหมือนกัน'



เรื่องราวการเที่ยวสวนสนุกสุดน่ารักในฤดูหนาว


Novel No.31 - Maria-sama ga Miteru : Margaret ni Ribbon
วันขาย 2008/04/01





Novel No.32 - Maria-sama ga Miteru : Sotsugyou Mae Shoukei
วันขาย 2008/10/01





Novel No.33 - Maria-sama ga Miteru : Hello Goodbye
วันขาย 2008/12/26




Novel No.34 - Maria-sama ga Miteru : Little Horrors
วันขาย 2009/07/01









Spin-Off

เรื่องของทางฝั่งฮานาเดระ ถ่ายทอดผ่านมุมมองของยูกิ ไทม์ไลน์จะช่วงเดียวกับมาริมิเตะเลยค่ะ

Oshaka-sama mo Miteru : Beni ka , Shiro ka
วันขาย 2008/08/01





Oshaka-sama mo Miteru Vol.02 : Gakuin no Omocha
วันขาย 2009/04/01





Oshaka-sama mo Miteru Vol.3 : Wet or Dry
วันขาย 2009/10/02







เรื่องราวเล่มไหนเป็นไง ลองอ่านในนี้ ฮ่าๆ
http://forums.animesuki.com/showthread.php?t=35049

Cobalt เอื้อเฟื้อรูป w

ขอขึ้นเรพใหม่เพื่อสปอยล์

จากเรพนี้
viewtopic.php?p=12169#12169

เหมือนยูมิจะไม่ได้ฝันล่ะ โทวโกะมาขอจริงๆ - -* อันนี้เป็นเหตุการณ์ในเล่ม 26

ขอข้ามไปสปอยล์เล่ม 27 เลยนะคะ และอาจจะสปอยล์ได้ไม่หมด เพราะอ่านแค่แชปแรกกะแชปสุดท้าย (แบบไม่จบอีกด้วย) อ่านแค่เรื่องยูมิกะโทวโกะ 555

~Anata wo sagashi ni~

Spoiler: show

เริ่มเล่ม 27 มาก็เป็นการประกาศผลหาการ์ดแล้ว โดยคนที่หาการ์ดสีเหลืองเจอคือ ทานุมะ จิซาโตะ (ที่เคยได้เดทกะเร) ส่วนการ์ดขาวหาไม่เจอเลยจะให้สิทธิ์กะคนที่ไม่อยู่รึไรเนี่ยแหละ แล้วทีนี้เจ๊ซัจจี้แกก็พูดเรื่องการ์ดแดงขึ้นมา อ่านไม่ค่อยรู้เรื่องอ่ะค่ะ แต่เจ๊แกยกกฏอะไรขึ้นมาก็ไม่รุ ทำให้โทวโกะมาทันทั้งๆที่หมดเวลาไปแล้ว โทโกะเลยได้เดทกะยูมิ...(รู้สึกเหมือนเจ๊ซัจจี้แกช่วยนะ)

จากนั้นเราก็ข้ามมาอ่านแชปสุดท้ายเลย 555 เป็นการเดทของแต่ละคนค่ะ และแน่นอนเราอ่านแต่ของโทโกะกับยูมิ เอิ๊ก

ยูมิกับโทโกะผ่านสถานที่แห่งนึง (มันมีบรรยายแหละ แต่ขี้เกียจอ่าน) โทโกะก็พูดขึ้นมาว่า ยูมิซามะรู้ไหม ว่าที่ตรงนี้เคยเกิดอุบัติเหตุเมื่อ 15 ปีก่อน

รายละเอียดของอุบัติเหตุเท่าที่สแกนดูน่าจะประมาณรถยนต์ประสานงากะรถบรรทุกน่ะค่ะ สามีภรรยาคู่นึงเสียชีวิต มีเพียงลูกสาวที่เป็นเด็กทารกเพิ่งเกิดรอดมาได้คนเดียว (โถ เน่า...) และเด็กคนนั้นก็คือ โทโกะนั่นเอง

จากนั้นคุณย่าก็รับโทโกะไปเลี้ยง แต่สุขภาพของย่าไม่ค่อยจะอำนวยเลยคิดว่าจะส่งโทโกะเข้าสถานเด็กกำพร้า แล้วจำได้ใช่มะคะที่โทโกะเคยบอกไว้ว่าในภาคฮารุว่าปู่เปิด รพ.

ที่ รพ.แห่งนั้นจะมีสามีภรรยาคู่นึงมาใช้บริการประจำ ตัวภรรยาเนี่ยท้องมาหลายรอบแล้วแต่ก็มีลูกไม่สำเร็จซะที และคู่สามีภรรยานี้ก็คือ "บ้านมัตสึดะอิระ" นั่นเองค่ะ (เดาเรื่องออกแล้วใช่มะ เหอๆ) เด็กทารกน้อยไร้พ่อแม่ และสามีภรรยาที่มีลูกไม่ได้ก็มาพบกัน ณ ที่แห่งนี้

ตัวโทโกะรู้มาตลอดค่ะว่าไม่ใช่ลูกแท้ๆ เล่าไปร้องไห้ไป ยูมิมีกอดปลอบอีกแน่ะ -*- แล้วก็ตัวโทโกะก็เพิ่งมารู้เร็วๆนี้อีกด้วยว่าแม่มัตสึดะอิระกับแม่แท้ๆของตัวเองเป็นเพื่อนร่วมห้องสมัย ม.ปลาย (อ.เค้าหมดมุขจริงๆด้วยอ่ะ)

จากนั้นก็มาจู๋จี๋กันต่อที่ร้านชามั้งนะ โทโกะเปิดด้วยคำพูด

"เกลียดยูมิซามะ"

ไอ้เราก็ตกใจ เฮ้ยไรวะ เมือ่กี้ยังหวานกันแหม่บๆ มองดีๆมันเป็นรูปอดีตค่ะ เห่อๆ

" ฉันน่ะ เคยเกลียดยูมิซามะค่ะ...ร่าเริงสดใส ไร้เดียงสา แล้วชอบทำหน้าใสซื่อเหมือนกับว่าไม่เคยคิดอะไรสกปรก "

" เอ่อ...ก็เหมือนคนทั่วๆไปอ่ะนะ...แต่คิดสกปรกเนี่ย......."

" ถ้าตอนนี้ก็เข้าใจแล้วค่ะ "

" อ่า...เหรอ..."

" คนที่ไม่มีจุดไม่ดีเลย มันดูไม่เหมือนคนค่ะ...เพราะแบบนั้นน่ะแหละ....ฉันก็เลยอยากจะเป็นเหมือนยูมิซามะ อยากเป็นแต่เป็นไม่ได้ ก็เลยเกิดอิจฉา เจ็บใจ ต่อต้านและคิดว่าไม่อยู่ข้างๆจะดีกว่า แต่ว่ายูมิซามะถล่มกำแพงที่ฉันสร้างขึ้นมาแทบตายซะราบเลย "

" อย่าพูดเหมือนคนอื่นเป็นสัตว์ประหลาดได้มั๊ยเนี่ย?" (กำเดาเริ่มหยดเมื่ออ่านถึงตรงนี้)

" ก็มันจริงนี่คะ "

แล้วก็มีคุยกันต่อว่าช่วงนั้นมีข่าวลือเรื่องน้องยูมิขึ้นมา โทโกะเลยคิดว่ายูมิคงจะเกลียดตัวเองแล้วแน่ๆเพราะรู้สึกเหมือนโดนแกล้ง (ยิ่งหนียิ่งโดนตื๊ออ่ะนะ)

ขากลับนั่งรถเมล์กลับด้วยกัน โทโกะหลับปุ๋ยข้างยูมิ (ดีนะไม่มีซบ) ยูมิก็ตั้งใจว่ารุ่งขึ้นจะให้โรซารี่ให้ได้

อ้อ โทโกะบอกว่าขอคำตอบของยูมิหลังเดทน่ะ

~Bara no Hana Kanmuri~

สปอยล์แยกแชปนะ ยาว

Chapter 1 - Onee-sama to Rosario to Imouto โอเน่ซามะ โรซารี่และน้องสาว

Spoiler: show

วันนี้ยูมิตื่นเช้ากว่าปกติ แบบไร้นาฬิกาปลุกมาช่วย...ใช่แล้ว วันนี้ตัดสินใจว่าจะต้องให้โรซารี่กับโทโกะให้ได้...

ยูมิมาไหว้มาเรียซามะก้เจอกับโทโกะที่มาเช้าเหมือนกัน ต่างฝ่ายเหมือนจะรู้อยู่แล้ว เหลือแค่ว่าใครจะลงมือก่อน ฮา จะให้โรซารี่ตรงนั้นเลยก็ได้ แต่ยูมิรู้สึกว่าอะไรบางอย่างมันไม่ใช่...โทโกะบอกว่ามีเรื่องจะขอร้องยูมิ...และสิ่งที่โทโกะขอนั้นก็คือสิ่งที่ยูมิคิดอยู่พอด

ทั้งคู่นัดว่าจะมาเจอกันหน้ามาเรียซามะตอนพักกลางวัน แล้วแยกย้าย

ยูมิไปหาเจ๊ซัจจี้ที่ห้อง แต่ก็ไม่เจอ และไม่มีทางที่เจ๊ซัจจี้จะมาสาย...เดินเล่นไปเล่นมาก็มาเจอกับโยชิโนะ โยชิโนะก็รีบลากกลับห้องเพราะมันสายแล้ว และตอนที่วิ่งอยู่นั่นเอง มีนักเรียนปีสามคนนึงสวนมา ผมยาว...นั่นมันซาจิโกะซามะ! ทั้งๆที่เจ๊แกพูดประจำว่าอย่าทำไทค์เบี้ยว อย่าวิ่ง ห้ามนู่นห้ามนี่บลาๆ เจ๊ซัจจี้คนนั้นกลับมาในเวลาเกือบสายแถมยังวิ่งในอาคารด้วย!

โยชิโนะบอกว่าที่ตัวเองมาสายเพราะเรไม่ปลุก (สรุปว่าหล่อนให้เรปลุกตลอดเลยรึ)

หมดคาบสามยูมิก็ไปหาเจ๊ซัจจี้ที่ห้อง ก็สรุปว่าที่สวนกันนั่นคือเจ๊จริงๆ และมาสายเพราะลงรถเมล์ผิดป้าย....แล้วยูมิก็บอกเจ๊ว่าจะมาหาใหม่ตอนพักกลางวัน

ตอนพักกลางวันยูมิก็บอกว่ามีเรื่องจะรายงาน เจ๊ก็แซวว่าเรื่องเดทเมื่อวานเหรอ (ค่ะ ในเล่ม 27 นั่นแหละ) แล้วก็ไปกันที่หน้ามาเรียซามะ ปรากฏว่าโทโกะรออยู่แล้ว

S - งี้เอง ไม่ใช่แค่จะรายงานเรื่องเดทสินะ..ทั้งสองคนเป็น soeur แล้วล่ะสิ
Y - เปล่าค่ะ พวกเรายังไม่ได้เป็น...
S - ยังไม่ได้..เป็นอีกเหรอ?
Y - เพราะฉะนั้น...ขอทำพิธีต่อหน้าโอเน่ซามะได้ไหมคะ?
S - เอ๊ะ?
Y - โอเน่ซามะ?
S - จะดีเหรอ?
Y - เป็นความต้องการของเราสองคนค่ะ ทั้งฉันทั้งโทโกะจัง ว่าอยากจะทำพิธีต่อหน้าโอเน่ซามะ

จะบอกว่าฮาตอนบทบรรยายตอนคล้องโรซารี่มาก ประมาณว่ายูมิำำยายามเต็มที่ไม่ให้ติดดับเบิลโรลของโทโกะ กร๊ากกกกกก



S - ยินดีด้วยนะ โทโกะจัง ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่นะ..ตอนแรกฉันคิดว่าน้องของยูมิจะเป็นใครก็ได้ แต่ตอนนี้ฉันคิดว่าดีแล้วที่เป็นเธอจากใจจริง
T - ขอบคุณค่ะ จะพยายามเต็มที่เพื่อไม่ให้เสียชื่อ Rosa Chinenesis en Bouton Petite Soeur (ยาวชิบ)

จากนั้นเจ๊ซัจจี้ก็ขอตัวกลับเพราะบอกว่ามีธุระ แต่ยูมิรู้ว่าคงไม่ได้รีบกลับไปกินข้าวแน่ๆ

ยูมิกับโทโกะก็ต้องกลับห้องบ้าง

Y - โทโกะจัง เป็นพี่น้องกันก็ถือเป็นงานอย่างแรก...

ตรงนี้ อ.แกบรรยายแบบแอบใส่มุขไว้ บรรยายว่าโทโกะทำหน้าตาพิลึกเหมือนกินขนมรสชาติแย่ๆมา เหอๆ แล้วก็จ้องหน้ายูมิ

Y - อะไร?
T - เรียกโทโกะเฉยๆเถอะค่ะ
Y - เอ๊ะ?....อ่า....นั่นสิเนอะ

แต่อยู่ๆจะให้เปลี่ยนมันก็แหม.....

T - เท่าที่ดูๆเนี่ย ก็ไม่ค่อยจะเรียกซาจิโกะซามะว่า "โอเน่ซามะ" เท่าไหร่เลยนะคะ โอเน่ซามะเนี่ย
Y - อุ...เพราะงั้น-------
T - เพราะงั้น?
Y - .............ขี้โกง

ตรงนี้มีบทบรรยายว่ายูมิอึ้งค่ะ โอเน่ซามะแรกนั่นก็หมายถึงเจ๊ซัจจี้ แต่โอเน่ซามะคำที่สองนี่หมายถึงตัวยูมิชัดๆ...คำว่าโอเน่ซามะที่พูดครั้งแรกมันยากแสนยาก โทดกะกลับพูดชัดเจน ประมาณว่าไม่เปิดโอกาสให้ยูมิแหย่เลยว่า "งั้นเธอก็เรียกฉันว่าโอเน่ซามะก่อนสิ" (อด)

T - อะไรขี้โกงคะ?
Y - (ก็รู้อยู่กับใจนี่นา...) ไม่มีอะไร ถ้าไม่รีบกลับเดี๋ยวไม่มีเวลากินข้าวนะ

ยูมิจับมือของน้องสาวด้วยมือขวา...

" ไปกันเถอะ โทโกะ!"

"ค่ะ"

Chapter 2 - Mimi ni haitteru Hanashi เรื่องแว่วเข้าหู

Spoiler: show

ยูมิก็ทำการประกาศอย่างเป็นทางการในยามะยูริไค ว่าตัวเองกับโทโกะเป็นพี่น้องอย่างเป็นทางการแล้ว (โนริโกะร้องไห้เลย ดีใจแทนคนอ่าน กรูรอมาสามปี โฮ้ว ชิทแดม ลงเอยซะที)



ช่วงนี้โทโกะต้องซ้อมเล่นละครสำหรับพิธีจบการศึกษาของปีสาม โนริโกะบอกว่าไม่รู้ซ้อมอะไรอยู่กับประธานชมรมสองคน มีแผลตามมือตามเท้าด้วย แต่ไม่ใช่แผลใหญ่อะไร

แล้วก็มีข่าวลือว่าตอนนี้เจ๊ซัจจี้ติวเตรียมสอบอย่างหนัก ทั้งๆที่บอกว่าจะเข้า ม.ลิเลียนก็ไม่เห็็นจะต้องติวเตรียมสอบเลยนี่นา?

Chapter 3 - Koko ni wa inai ไม่ได้อยู่ที่นี่

Spoiler: show

มินาโกะมาคุยกะยูมิเรื่องข่าวลือของซาจิโกะ



แล้วก็มีการเตรียมงานเลี้ยงส่งนักเรียนปีสาม (ครือ มันขี้เกียจอ่านอ่ะ ข้ามๆ) ยูมิไปเอาของที่คลับเฮาส์รึอะไรซักอย่าง แล้วตอนจะออกจากคลับเฮาส์ก็มีคนมาทัก

?? - ถ้าโทโกะจังน่ะไม่ได้อยู่นี่หรอก

คนที่มาทักคือประธานชมรมการแสดง

ยูมิ - อ้อค่ะ

แต่ว่ายูมิไม่ได้ตั้งใจจะมาหาโทโกะซะหน่อย ไม่เห็นจำเป็นจะต้องเจาะจงบอกเลย

?? - วันนี้เห็นบอกว่าอยากจะไปตึกกุหลาบ

ยูมิหันหลังจะกลับ ทั่นประธานก็เรียกเอาไว้

?? - โทโกะจังก็คงเหนื่อยนะ เทอมนี้ต้องมาเป็นน้องของเบนิบาระซามะคนต่อไปเนี่ย
ยูมิ - คุณซึคาสะ...

ชื่อของทั่นประธาน คือ ทาคากิ ซึคาสะ Takagi Tsukasa 高城典

ซึคาสะ - จะเรียกว่าอุทิศตัวเองดีรึเปล่านะ? เพื่อให้มีเวลาไปช่วยงานของยามะยูริไค เด็กคนนั้น...ยังต้องมาซ้อมตอนพักอีก...แล้วรู้เรื่องแผลที่มือกับเท้าของเค้ารึเปล่า
ยูมิื - ไม่ค่ะ...
ซึคาสะ - "ไม่" เหรอ...นี่เธอเป็ฯพี่สาวของโทโกะจังจริงๆรึเปล่า?
ยูมิ - เอ๊ะ?
ซึคาสะ - รึว่าเธอเห็นเค้าปเ็นแค่น้องสาวที่ได้มาง่ายๆแค่นั้น? ถึงจะไปไหนในที่ๆตัวเองมองไม่เห็นก้โอเคใช่มั๊ย?
ยูมิ - ไม่ใช่ซะหน่อย...
ซึคาสะ - จริงๆแล้วเธอคิดยังไงกับเด็กคนนั้นกันแน่?
ยูมิ - รึว่าเธอจะ...
ซึคาสะ - ใช่ ชอบโทโกะจัง ถึงได้บอกไปว่าให้มาเป็นน้องของฉัน แต่สบายใจได้ เพราะเค้าปฏิเสธกลับมาทันที...ฉันคิดว่ามาตลอดนะ โทโกจังน่ะชอบเธอแน่ แล้วเธอน่ะคิดยังไง แน่นอนว่าถ้าถึงขั้นให้โรซารี่ก็คงไม่ได้เกลียดสินะ แล้วมันมากแค่ไหนล่ะ? ถึงครึ่งนึงของความรู้สึกที่ฉันมีให้เด็กคนนั้นรึเปล่า? ถ้ามันมีเครื่องวัดความรัก ก็อยากให้มันวัดให้ดูเหมือนกัน...ไม่ใช่แค่เพราะว่าเค้ามาขอเป็นน้องสาวในวันวาเลนไทน์ถึงตอบรับเหรอ...ตอบมาสิ
ยูมิ - ก็ใช่ที่ฉันอาจจะเริ่มชอบโทโกะช้ากว่า แล้วถ้าเอาเครื่องวัดความรักมาวัดฉันอาจจะแพ้ แต่ว่าความรู้สึกที่ฉันมีให้โทโกะมันไม่ใช่ความรู้สึกครึ่งๆกลางๆ ที่รับเพราะเค้ามาขอเป็นน้องสาว นั่นก็ใช่ ไม่ผิด...แต่โทโกะจังก็เคยปฏิเสธฉันมารอบนึงแล้ว
ซึคาสะ - เมื่อไหร่?
ยูมิ - วันที่มีพิธีจบเทอมสอง แพ้ราบคาบ
ซึคาสะ - โกหก
ยูมิ - ไม่ได้โกหกค่ะ
ซึคาสะ - ไม่เข้าใจ ทำไมถึงปฏิเสธล่ะ
ยูมิ - ก็อย่างที่บอก ฉันเป็นคนยื่นข้อเสนอก่อน ฉันคิดว่าในวันวาเลนไทน์นั่น โทโกะตอบรับความรู้สึกของฉัน
ซึคาสะ - ถ้าบอกว่าชอบโทโกะจังมาตั้งแต่ก่อนหน้า แล้วทำไมถึงเงียบอยู่ได้ล่ะ
ยูมิ - เพราะฉันเชื่อในตัวโทโกะค่ะ

แล้วก็เป็นบทบรรยาย..เชื่อว่าเวลามีอะไรโทโกะก็จะบอก ที่ไม่บอกนั้นไม่ใช่บอกไม่ได้ แต่เพราะมันไม่จำเป็นต้องบอกต่างหาก



แล้วซึคาสะก็เหมือนจะพูดขอโทษที่พลั้งปากแรงไปนิด แต่ถึงยังไงก็เป็นเรื่องที่ตั้งใจว่าจะพูดซักวันอยูแล้ว แล้วก็ประกาศว่าจะไม่แพ้เด็ดขาด เพราะศึกยังไม่จบ แต่ไม่ได้คิดจะชิงน้องสาวรึอะไรทั้งสิ้น แต่ซึคาสะจะทำในสิ่งที่ยูมิไม่มีทางทำได้ให้โทโกะ และจะทำให้โทโกะเฉิดฉายบนเวทีให้ดู...

จากนั้นยูมิก็กลับตึกกุหลาบ ปรากฏว่าเจ๊ซัจจี้เพิ่งกลับไปเมื่อสิบนาทีก่อน โยชิโนะให้โทโกะเอาจดหมายให้ยูมิ ในนั้นเป็นจดหมายนัดจากคุณพี่ซัจจี้ว่าพรุ่งนี้เจอกันที่โรงยิมหลังเลิกเรียน

Chapter 4 - Hashi wo moyase เผาสะพาน(แม่งเลย)

Spoiler: show

ยูมิก้ไปาคุณพี่ตามนัด คุณพี่บอกว่าตอนนี้มีครูมาติวให้ที่บ้าน แล้วก็ตอนนี้มีเรื่องที่ยังบอกยูมิไม่ได้ แต่ซักวันจะบอก แล้วคุณพี่ก็ชวนยูมิไปเที่ยวสวนสนุกหลังงานเลี้ยงส่งบาระซามะ

ยูมิ - สร้างความทรงจำเหรอคะ?
ซัจจี้ - สร้างความทรงจำ? นั่นน่ะเป็นการเอาคืนต่างหากล่ะ
ยูมิ - .............

เท่าีที่อ่านๆดู รู้สึกว่าการเดทที่สวนสนุกคราวก่อน เจ๊ซัจจี้แกจะพ่ายให้กับเจทโคสเตอร์น่ะ เหอๆ รอบนี้เลยจะไปแก้มือมั้ง (แต่ก็ไม่ยอมนั่งเจทโคสเตอร์อีก)

มาแค่อยากเห็นหน้ายูมิแล้วก็กลับ แต่ก่อนกลับ เจีแกก็พูดว่า "burn one's bridge"

สามสาวตกลงกันว่า kakushiwaza ปีนี้ (ไอ้ที่เคยแสดงในภาคฮารุน่ะ) จะไม่ให้พวกปี 1 ต้องทำ เพราะทำงานกันมาเยอะแล้ว โทโกะก็มีชมรม โนริโกะคนเดียวก็ไม่ไหว โยชิโนะก็ยังไม่มีน้อง สามสาวเลยกะจะเล่นกันเอง เผื่อว่าเรกะซัจจี้ขอมา

เจ๊ซัจจี้ขาดเรียนไปสองสามวันแล้วก็มาคุยเรื่องที่จะไปเดทกะยูมิ

Chapter 5 - Santa no Sashiire ของฝากจากซานต้า

Spoiler: show

แชปนี้ยอมรับว่าข้ามแหลก เพราะเห็นเป็นบรรยายเกี่ยวกับการเตรียมงานปัจฉิมนิเทศ และทุกคนก็กินขนมของฝากจากเซย์ซามะ (มีเครื่องดื่มอันตราย 15+ ด้วย w)

Chapter 6 - Kiseki no Shigotojin The Miracle Worker เป็นชื่อละครบรอดเวย์อ่ะค่ะ

Spoiler: show

ตอนยูมิกำลังเครียดเรื่องการแสดงเลี้ยงส่งบาระซามะ ก็เจอกับโทโกะหน้าโรงเรียน โทโกะบอกว่าเห็นขึ้นรถเมล์คันเดียวกันมา แ่ต่ไม่ได้ทักเพราะนั่งกันห่าง ยูมิรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างแปลกๆไป....

โทโกะปล่อยผม น่ารักสาดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

เพราะต้องเล่นละครวันนี้เลยไม่ได้ทำดริลมา (ตามบท) ไม่ใช่แค่ยูมิที่ตื่นตะลึง ทั้งยามะยูริไคกับเพื่อนร่วมห้องด้วย เหอๆ ยูมิเห็นโทโกะแบกกระเป๋าอะไรซักอย่างมาด้วย

แล้วก็เป็ฯการแสดงสำหรับเลี้ยงส่งนักเรียนปีสาม ชมรมการแสดงแบ่งเป็นสามกลุ่ม โทโกะกับประธานเล่นเป็นกลุ่มสุดท้าย คู่กันด้วย - -* เรื่อง The Miracle Worker นี่แหละ ซึคาสะเล่นเป็น Anne โทโกะเป็น Helen พอดูจบยูมิก็ร้องไห้ แล้วบอกโนริโกะว่าอย่าบอกโทโกะนะ ไม่แน่ใจว่าที่ร้องเพราะซึ้ง รึเจ็บใจที่ทั่นประธานกะโทโกะเล่นเข้ากันดี๊ดี w

ยูมิไปล้างหน้าในห้องน้ำแล้วก้หัวเราะ หึหึ

(ไม่เลวเลย คุณซึคาสะ)
(การแข่งคราวนี้เอาชนะไม่ได้จริงๆด้วย)

ยูมิรู้สึกอิจฉาจากใจจริง แต่ไม่ได้อิจฉาในทางร้ายหรอกนะ..

Chapter 7 - Waltz wa ikaga? วอลซ์ล่ะเป็นไงคะ?

Spoiler: show

เสร็จจากงานส่งปีสาม ก็มาประชุมการเรื่องเลี้ยงส่งบาระซามะ สามสาวยูมิ โยชิโนะ ชิมาโกะก็เลยเอาวะ จะเล่นกันเอง (ยูมิยังคิดจะเต้นยาสึคิบุชิต่ออีกนะ =_=)

แต่ว่ามีเซอร์ไพรส์จากสองสาวนี่



กระเป๋าใบบิ๊กที่โทโกะหอบมาคือไวโอลินนั่นเอง เจ๊ซัจจี้เลยรีเควสเพลงหัวใจของมาเรียซามะ

เรกะโยชิโนะก็เต้นกันหนุงหนิง ชิมาโกะจับมือโนริโกะโยกไปตามเพลง (เต้นไม่ได้) ส่วนของยูมิคงจะประมาณว่านั่งเคลิ้มกะเพลงไป มองหน้าโทวโกะไปแน่ๆ เอิ๊ก

แอบช็อคตรงยูมิที่ยูมินึกว่า งานเลี้ยงส่งโอเน่ซามะแท้ๆ แต่กลับไม่ร้องไห้ ----- นี่หล่อนนนนนนนนน นอกใจจจจจจจจจจจจจจจ

จบค่ะ เหนื่อยชิบเลย - - เล่มนี้ อ.คอนโนรอดพ้นจากการถูกแฟนๆเอารองเท้าปาหัวได้อย่างงดงาม แถมยังมีหมัดเด็ดมากๆอีกตะหาก จริงๆเราอยากตั้งชื่อเล่มนี้ว่า ศึกชิงสว่านมากกว่านะ w


ภาคสี่ก็ยังไม่ถึงตรงนี้หรอกค่ะ ให้ถีบได้ เฉลี่ยแล้วภาคละ 6 เล่มน่ะ แล้วล่าสุดมันแค่ Ciao Sorella แถมข้ามเล่ม 16 ไปทั้งเล่มเลย
v
v

เข้ามาอ่าน
.
.
.
โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
อยากดูอนิเมภาค 4 เฟ้ย

ปาดดดดดดดดดดดดดดดดดด

อ๊ะ....ไม่ใช่ๆ เข้ามานั่งเป็นกำลังใจ รอชมสปอยครับแหะๆ

ไม่กล้าอ่านspoilกลัวหัวใจY
v
v
v
v
อะนะ จริงๆรอลุ้นภาค4
ps.หน้าปกสวยมากเลยท่าน

อ่านจบแล้ว..... *ปาดเลือดที่เลอะคีบอร์ด

5555+

สนุกอ่า อยากดูววววววว ต่ออออออออออออออ

*วิ่งเอาซับดองๆเผ่นหนีไป

มันช่างมากมายเหลือคณา...
ว่าแล้วก็กด...





ขอบคุณมากคะ
อยากดู ภาค 4 เหมือนกัลล์

ถ้าภาคสี่ทำ 26 ตอน โอกาสจะไล่ทันโนเวลเล่มปัจจุบันมีค่อนข้าง "สูง" ค่ะ ก็ได้แต่หวังใ้ห้มันเป็นงั้น TTwTT

อาจจะจบภาคสี่ตรงที่

Spoiler: show

เล่มปัจจุบันนี้แหละ แล้วซัจจี้เรียนจบ

ขนาดดิฉันแค่อ่านตัวหนังสือยังโลหิตจางเลย อนิเมมาไม่โดน Nice Boat เรอะ ฐานทำผู็ชมตายระหว่างรับชม

พึ่งรู้ว่าฉบับนิยายมันออกมาเยอะขนาดนี้เลยหรือเนี้ย เห็นแล้วอยากให้พิมพ์ขายในไทยมาก ถ้าจะดีกว่าดูอนิเมะเยอะ เพราะเปิดโลกจินตนาการกว่า ^^

ตาลายเลยแฮะ มากมายจิงๆ
แต่ก็ชอบ อยากดูภาค 4 เหมีอนกาน

ง่า... อยากอ่านภาษาญี่ปุ่นออกจัง จะได้อ่านตั้งแต่เล่ม 1 ^^"

เล่ม 22 โทโกะไปทำอะไรในห้องยูมิหนะ? o.O

ขอบคุณที่สปอย์ครับ ^^
ลดอาการอยากมิริมิเตะไปได้เยอะเลย
(จะลงแดงอยู่แล้ว ^^")

อ๊ากกก ทำไมกันๆ เหมือนกับว่ายูมิไม่สนใจซาจิโกะแล้วยังงั้นอ่ะแล้วไปคู่กับโทโกะแทน ไม่ย๊อมมมม ฮือๆ TOT

ป.ล. ขอบคุณมากๆค่ะ

โฮก!!!...อ่านสปอลย์เสร็จยิ่งอยากดูหนักกว่าเก่าอีก...
อยากอ่าน ญีปุ่นออกอ่า....จะซื้อมาอ่านมันทุกเล่มเลย

เล่มใหม่ออกเร็วชิบ!!!!!!!



Kirakira Mawaru ค่ะ

ไม่ค่อยกล้าฟันธงความหมาย มันคลุมเครือ แต่เรานึกถึงม้าหมุนแหะ (ท่ามกลางแสงไฟยามค่ำคืน เพราะ kirakira เอาไว้ใช้อธิบายแสงระยิบระยับ ส่วน mawaru หมายถึง การหมุนวนไปมา ค่ะ)...เอาไว้ให้ได้อ่านจบ จะมาแปลชื่อหนังสืออีกที

ขาย 26 ธค. ที่จะถึงนี้...

ยูมิน่ารักมาก

เล่มนี้เป็นการเที่ยวสวนสนุกที่คุณพี่กะยูมินัดแนะกันจากเล่มที่แล้วค่ะ

เข้ามารออ่านสปอยเหมือนเคย 555+

หน้าปกเล่มนี้ยูมิน่าร๊ากกกกกกกกกกกกก

เพิ่งได้เข้ามาอ่าน....

พออ่านจบ อืมมม.....













มิอาจบรรยายเป็นคำพูดใดๆได้เลย เพราะเจ้าของเมมมันสลบคาคีย์บอร์ดไปแล้ว.....

ขอบคุณมากค่ะ โหว อยากให้มีแปลไทยจัง แบบว่าออกมาเยอะ ๆ งี้อ่านมันส์กันไปเลย อ๊ากกกกก อยากอ่านบ้างจัง จริง ๆ ชอบอ่านแบบเป็นตัวหนังสือมากกว่านะ ยังพอดูหนังอะไรก็จะไปหาหนังสือมาอ่าน อ่านญี่ปุ่นออกก็คงดีหรอก

เลือดซิบเลยครับ หุหุ

ขอบคุณครับๆๆ

Marimite 30th Novel "Kirakira Mawaru" Spoilers

จะค่อยๆเอามาลงทีละอันนะ เพราะเล่มนี้เราอ่านไม่ค่อยข้ามอ่ะค่ะ เลยพิมพ์นานหน่อย

เปิดมา สิ่งแรกที่เปลี่ยนแปลงคือ...

Spoiler: show

ตำแหน่งโทโกะค่ะ จากนักเรียนชั้นปี 1 ลิเลียน เป็น Rosa Chinensis en bouton petite soeur T-T ไปแล้ว

Chapter 1 - Hare nochi tokoro ni yori　จากสถานที่หลังฟ้าโปร่ง...

Spoiler: show

หลังงานเลี้ยงส่งปี 3 ก็มีการนัดแนะเรื่องไปเที่ยวสวนสนุกในวันรุ่งขึ้นค่ะ ซึ่งเจ๊ซัจจี้แกจะไปแก้แค้น (เพราะคราวที่แล้วที่เดทกันเจ๊แกต้องเลิกกลางคันเพราะเมาเจ็ทโคสเตอร์ รอบนี้จะไปแก้ตัวว่างั้น) และก็เชิญทุกคนให้ไปด้วยก็ได้ (ถ้าให้ลำดับเหตุการณ์ก็คือ haru -> ova1 (ที่เถียงกันเรื่องจะไปสวนสนุกนั่นแหละ ถ้าในโนเวลก็คือเล่ม 12) -> ฤดูใบไม้ร่วงช่วงเล่ม 19 จะได้ไป -> จัดงานคริสต์มาสในเล่ม 21 เจ๊ซัจจี้เคยพูดถึงเรื่องนี้ไว้แล้ว)

ยูมิโทรไปชวนสึทาโกะ สึทาโกะก็บอกว่าจะพาโชโกะไปด้วย (เราไม่แน่ใจนะว่าเค้าเป็นพี่น้องกันรึยัง เพราะโชโกะยังไม่เรียกโอเน่ซามะเลย) ยูมิโทรไปหาชวนคานาโกะ แต่คานาโกะไม่อยู่บ้าน　โทโกะเลยบอกว่าพอกลับไปถึงบ้านจะโทรไปบอกเอง (รู้สึกเค้าจะเลิกเขม่นกันแล้วล่ะ)ส่วนโยชิโนะก็ลังเลว่าจะชวนนานะไปด้วยดีหรือไม่ เพราะนานะยังไม่ได้เป็นนักเรียนชั้น ม.ปลาย (สำหรับคนไม่รู้ นานะคือเด็ก ม.3 ที่โยชิโนะมีแววจะจับมาทำน้อง - -')

เจ๊ซัจจี้บอกว่าจะไปกับยูมิด้วยรถส่วนตัว โยชิโนะเลยถามว่าคนขับของบ้านโอกาซาวาระจะขับไปส่งเรอะ??? เจ๊บอกว่าเปล่า นังคาชิวากิจะไปด้วย ยูมิก็เสริมอีกว่ายูกิก็จะไปเหมือนกัน (โนริโกะถาม "ดับเบิ้ลเดทเหรอคะ?" เหอๆ) ตัวโทโกะก็ยังให้คำตอบตอนนี้ไม่ได้ว่าจะไปได้หรือไม่ ต้องไปขอทางบ้านก่อน

ยูมิรู้ดีค่ะว่าเจ๊ซัจจี้แกต้องการ "จัดฉาก" ทุกอย่างให้เหมือนกับตอนไปเที่ยวสวนสนุกคราวฤดูใบไม้ร่วง (ตอนนั้นรู้สึกจะไปเจอคู่นี้ในสวนสนุกอ่ะ เลยต้องชวนไปด้วย) แถมกะไปเปิดสวนสนุกอีก เหอๆ กะแก้แค้นเต็มที่

วันรุ่งขึ้น เจ๊ซัจจี้กับนังคาชิวากิมารับสองพี่น้องฟุคุซาวะที่บ้าน (ยูมิมีแอบหึงด้วยว่าถ้ามองเผินๆสองคนนี้ดูเหมาะกันจริง) ตอนขึ้นรถก็เริ่มเกิดเหตุการณ์ประหลาดบางอย่าง

เจ๊ซัจจี้ - "ตอนนี้ยูมิกับยูกิซังนั่งข้างหลังไปก่อนนะ"
ยูมิ - "เอ๋?" (แอบหวังว่าจะได้นั่งอี๋อ๋อกับคุณพี่สองคนข้างหลัง)
เจ๊ซัจจี้ - "บอกแล้วไงว่านั่งไปก่อน เดี๋ยวกลางทางจะสลับที่นั่ง เอ้า รถมาออข้างหลังแล้ว รีบขึ้นสิ"

ก็ร่ำลากะพ่อแม่ที่บ้าน คาชิวากิบอกว่าขากลับจะมาส่ง (นังเกย์เป็นคนขับนะคะตอนนี้)

นั่งมากลางทางสักพัก.....เจ๊ก้ถามขึ้นมาว่าแถวนี้มีที่จอดรถกว้างๆไหม ยูมิหันไปเห็นยูกิทำหน้าแบบหวั่นๆๆก็ถามว่าเป็นอะไร ยูกิตอบว่า

ยูกิ - "สังหรณ์ใจไม่ค่อยดี"
ยูมิ - "เอ๋?"
ยูกิ - "ถ้าเป็นฉันนะ ก็คงจะขอให้ขับนอนสต๊อปแบบนี้ไปถึงสวนสนุกเลยดีกว่า"
ยูมิ - "หมายความว่าไง?"
คาชิวากิ - "ลางสังหรณ์ไม่ดีที่ว่าของยูคิจิ คงจะถูกเผงเลยล่ะ"
เจ๊ซัจจี้ - "เสียมารยาท!"

ยูมิมองหน้าทุกคนขอคำอธิบาย แต่การสนทนายังดำเนินต่อไป

คาชิวากิ - "คนที่เห็นด้วยกับการขับนอนสต๊อปไปจนถึงสวนสนุก?" (ยูกิรีบยกมือ) "แล้วคนที่คัดค้านล่ะ?" (เจ๊ซัจจี้ยกมือ)
คาชิวากิ - "สองต่อหนึ่ง"
เจ๊ซัจจี้ - "ยูมิ เธอก็เห็นด้วยกับพี่สาวหน่อยสิ"
ยูมิ - "เอ๋ แต่ว่า..."
คาชิวากิ - "เสียงข้างมากมีสาม"
เจ๊ซัจจี้ - "เดี๋ยว คะแนนของยูมิไม่นับ ดูสิ ทำหน้าทำตาไม่รู้เรื่องอะไรเลย จะตัดสินใจปุบปับได้ยังไง"

คาชิวากิ - "ถ้ายูมิเข้าใจสถานการณ์แล้ว จะเข้าข้างซัจจังรึเปล่าน้า?"
เจ๊ซัจจี้ - "แหม พูดอะไรอย่างนั้น"

และอยู่ๆเจ๊ก็อาละวาด ยึดพวงมาลัยพร้อมขู่ว่าถ้าไม่หยุดหาที่จอดรถ จะหมุนเล่นให้หนำใจ คาชิวากิเลยต้องยอม

คาชิวากิ - "อย่าเสี่ยงมากนักล่ะ ซัจจัง"
เจ๊ซัจจี้ - "สึงุรุซังแหละผิดที่ไม่รักษาสัญญา"
คาชิวากิ - "โทษทีนะยูคิจิ ให้อภัยคนขี้ขลาดอย่างฉันด้วย"
ยูกิ - "ไม่หรอกครับ รุ่นพี่พยายามดีที่สุดแล้ว"
คาชิวากิ - "เข้าใจฉันสินะ"
ยูกิ - "เพราะรุ่นพี่ให้ผมได้เห็นการต่อสู้ตั้งแต่ต้นยันจบ!"
คาชิวากิ - "ยูคิจิ!"
ยูกิ - "รุ่นพี่!"

ไอ้คู่วายนี่ก็จับมือกัน -_-'

เจ๊ซัจจี้ - "อย่ามัวแต่พูดมาก เปลี่ยนที่นั่งเร็วสิ"

ยูมิก็นึกขึ้นมาได้ว่าจะมีการเปลี่ยนที่นั่งกลางทาง แล้วสังหรณ์ไม่ดีของยูกิคืออะไร? แล้วทำไมจะต้องคัดค้านเจ๊ซัจจี้ด้วย?

ยูมิก็อ้าว ยูกิทำไมไม่ลุก ช้านจะนั่งกับโอเน่ซามะ ยูกิก็ย้อนว่าป่านนี้ยังไม่รู้ตัวอีกเหรอว่าใครจะเปลี่ยนที่นั่ง และแล้ว.........

เจ๊ซัจจี้เข้าไปนั่งที่นั่งคนขับ ส่วนคาชิวากิก็ย้ายไปนั่งข้างคนขับแทน

มีภาพเดจาวูบางอย่างจากอดีต flashback ขึ้นมาในหัวยูมิ

ยูมิ - "โอ.....โอเน่ซามะ!?"
เจ๊ซัจจี้ - "วางใจเถอะยูมิ ฉันมีใบขับขี่แล้วนะ"

คำพูดนี้ยูมิรู้สึกเหมือนเคยได้ยินที่ไหน

ยูมิ - "เอ่อ....ได้ใบขับขี่แล้วเหรอคะ?"
เจ๊ซัจจี้ - "วันศุกร์เมื่อสองอาทิตย์ก่อนไง วันนั้นฉันหยุดเรียนใช่มั้ยล่ะ?"
ยูมิ - "งั้นที่ว่ากำลังติวอะไรอยู่ก็......"
เจ๊ซัจจี้ - "อ้าว เพิ่งรู้เหรอ? ก็ติวสอบข้อเขียนไง"

ปริศนาจากเล่มก่อนได้เฉลยแล้ว โหะๆ ที่คาชิวากิแวะเวียนไปที่บ้านบ่อยๆก็ไปเป็นครูติวนั่นเอง

เจ๊ซัจจี้ - "ก็อยากให้ยูมิตกใจถึงได้อุบไว้น่ะจ้ะ ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นหรอก เดี๋ยวจะพายูมิไปส่งถึงบ้านให้ปลอดภัยเลย"

ก็มีคุยอีกเล็กๆน้อย เจ๊ก็เล่าให้ฟังว่ารถคันนี้ปู่ซื้อให้เป็นของขวัญที่สอบใบขับขี่ผ่าน

เจ๊ซัจจี้ - "ไม่เป็นไรน่า สอบผ่านมาได้ด้วยดีนี่"

ยูมินึกในใจว่าถ้าคนที่สอบผ่านมาจะไว้ใจได้ 100% จริงๆล่ะก็ คงไม่มีอุบัติเหตุในญี่ปุ่น...

คาชิวากิ - "ซัจจังขับระวังอยู่แล้ว ก็ยูมิจังคนสำคัญนั่งอยู่ด้วยนี่"
เจ๊ซัจจี้ - "แน่นอน....หน้าหลัง ไม่มีสิ่งกีดขวาง"
คาชิวากิ - "เปิดไฟกะพริบด้วย"
เจ๊ซัจจี้ - "รู้แล้วน่า"

แล้วประมาณว่าเหมือนจะมีเสียงแตรบีบไล่

เจ๊ซัจจี้ - "หนวกหูจริง แค่ออกตัวช้านิดช้าหน่อย" (อย่าอึ้งกัน เจ๊แกเป็นแบบนี้อยู่แล้ว ในฉบับโนเวลไม่พอใจก็ทุบโต๊ะตลอด - -)

ตอนนี้ยูมิไม่ได้นึกอยากนั่งข้างคุณพี่อีกแล้ว



คาชิวากิ - "ไม่เร่งความเร็ว เดี๋ยวก็เกาะกลุ่มไม่ทันหรอก"
เจ๊ซัจจี้ - "แล้วใครที่บอกให้ขับระวัง?"
คาชิวากิ - "ไม่ต้องรีบเปิดไฟขนาดนั้นก็ได้"
เจ๊ซัจจี้ - "เมื่อกี้ยังบ่นว่าช้าอยู่แหม่บๆ"
คาชิวากิ - "หมายถึงเรื่องจังหวะเวลาต่างหากล่ะ"
เจ๊ซัจจี้ - "นี่ จะช่วยเงียบหน่อยได้มั้ย?"
คาชิวากิ - "อ๊ะ เมื่อกี้น่าจะไปทางขวา"
เจ๊ซัจจี้ - "แล้วทำไมไม่บอกให้ไวกว่านี้เล่า"
คาชิวากิ - "ก็บอกให้เงียบเอง"
เจ๊ซัจจี้ - "เซย์ซามะก็เคยพูดไว้แล้ว คุณนี่มันนิสัยแย่จริงๆด้วย" (ฮารุตอน 1)
คาชิวากิ - "เธอนั่นแหละรีบร้อนเกินไป"

กว่าจะมาถึงสวนสนุก เลยเวลาเปิดไปสิบนาที คุณพี่ก็หงิกเลย ยูมิก็รีบจูงมือคุณพี่ไปซื้อตั๋ว (กรี๊ดดดด)

และตรงที่ขายตั๋ว ยูมิก็ได้เจอกับ..............

Chapter 2 - Karui kimochi to jikoken'o ความรู้สึกง่ายๆกับการเกลียดตัวเอง

Spoiler: show

ตรงที่ขายตั๋วยูมิก็เจอกับคู่พี่น้องกุหลาบเหลืองและขาว รวมทั้งคู่สึทาโกะกับโชโกะด้วย แต่บรรยากาศระหว่างสามคู่นี้มันดูแปลกๆ เพราะเงียบวังเวงกันซะเหลือเกิน ทางคู่เรกับโยชิโนะเดาได้ว่าทะเลาะกันมาแหงๆ ส่วนโทโกะกับคานาโกะนั้นไม่รู้ว่าจะมาหรือยัง อาจจะยังไม่มา หรือมาแล้วและเข้าไปแล้วก็เป็นได้ เลยได้แต่หวังว่าคงจะเจอกันในนั้น

ทุกคนขึ้นไปนั่งรถไฟกัน ต่างกันต่างนั่งกับคู่ตัวเอง....โดยโยชิโนะไม่ได้หันไปมองเรที่อยู่ข้างๆเลย

จากนั้นทั้งแชปนี้จะเป็นการย้อนความของทั้งสามคู่ค่ะว่าไปเจออะไรกันมา ก่อนจะมาสวนสนุก ขอสรุปให้สั้นที่สุดนะ...

เริ่มจากคู่กุหลาบเหลือง....

โยชิโนะกะจะทำแผนเซอร์ไพรส์+อ้อนเรไปในตัว โดยแผนที่วาดไว้ก็คือจะอาบน้ำแต่งตัวเสร็จสรรพแล้ว แกล้งทำเป็นนอนไม่ตื่น รอให้เรมาปลุกจะได้เซอร์ไพรส์ แต่เรไม่รอแล้วล่วงหน้าไปก่อนค่ะ (เพราเลยเวลาที่นัดกันแล้ว) พอโยชิโนะตามไปทัน เรก็บ่นสองสามคำ แล้วก็ถามโยชิโนะว่า "ไม่มีอะไรจะพูดกับฉันรึไง?" โยชิโนดัน อรุณสวัสดิ์ซะงั้น...แล้วก็งอนกันจนมาถึงสวนสนุกนี่เลย

พอลงรถไฟแล้วก็เข้าบ้านผีสิงค่ะ

เข้าบ้านผีสิงจะเป็นการย้อนเรื่องของพี่น้องกุหลาบขาว

ชิมาโกะกับโนริโกะบังเอิญเจอกันบนรถไฟใต้ดิน (มั้ง รถไฟแหละ ช่างเถอะ) คุยไปคุยมา โนริโกะก็เล่าเรื่องที่โทโกะไม่ใช่ลูกแท้ๆบ้านมัตสึดะอิระให้ฟังค่ะ เพราะโทโกะบอกว่าจะเล่าต่อก็ได้ พูดไปพูดมาอยู่ๆชิมาโกะก็ถามโนริโกะพอรู้เรื่องของโทโกะแล้วรู้สึกเป็นภาระเหรอ? รู้แล้วเสียใจทีหลังรึเปล่า? โนริโกะก็ไม่เข้าใจว่าชิมาโกะจะใส่ใจทำไมในเมื่อไม่ใช่เรื่องที่ตัวเองเกี่ยวข้องเลย แล้วชิมาโกะก็หลุดออกมาค่ะว่าตัวเองก็ไม่ใช่ลูกแท้ๆของพ่อกับแม่เหมือนกัน แล้วก็ถามโนริโกะว่ายังำพี่ชายของชิมาโกะได้ใช่ไหมที่ชื่อมาซาฟุมิน่ะ แต่จริงๆแล้วยังมีอีกคน...และคนๆนั้นคือพ่อแท้ๆของชิมาโกะ (เราสรุปเอาเองว่า "พ่อ" ที่เรียกๆอ่ะจริงๆคือปู่ - - ) ชิมาโกะก็เช่นกัน สูญเสียพ่อแม่ไปตั้งแต่เล็กๆเหมือนโทโกะ

Chapter 3 - Ippou , futari wa... อีกด้านนึง สองคนนี้ก็...

Spoiler: show

ย้อนความของสึทาโกะกับโชโกะค่ะ เรายอมรับว่าไม่ตั้งใจอ่าน (ไม่สนเว่ย สนแต่คุณพี่กะยูมิ ตัวประกอบเสียเวลา ปวดตา) ไม่ค่อยแน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น (มันขี้เกียจอ่ะ) แต่เกิดอุบัติเหตุทำให้กล้องคู่ใจของสึทาโกะเจ๊งค่ะ สึทาโกะเลยแวะไปที่ร้านปู่ซึ่งเปิดรับซ่อมกล้องเป็นงานอดิเรก แล้วก็มีการเล่นพนันกันค่ะ ประมาณว่าปู่จะให้สึทาโกะยืมกล้องไป แล้วในนั้นมีฟิล์ม ถ้าสึทาโกะอดใจไม่ถ่ายรูปได้ก็ไม่ต้องจ่ายค่าซ่อม

อีกด้านเป็นพวกยูมิที่ออกมาจากบ้านผีสิงแล้ว (คุณพี่จับมือยูมิไม่ยอมปล่อยเลย กรี๊ด) จากนั้นคุณพี่ก็บ่นหิว แล้วไปหาอะไรกินโดยไม่สนว่าคนอื่นๆจะหลงอยู่ไหนมั่ง เพราะแรกเริ่มเดิมทีนี่ก็เป็นเที่ยวตามความสมัครใจอยู่แล้ว



ดูนังเกย์มันเดินหนีบขา

อีกด้าน โทโกะกับคานาโกะก็แวะพักหาอะไรใส่ท้องเช่นกัน (แถมคุยแหย่กันราวกับว่าไม่เคยแค้นกันมาก่อนอีกด้วย - -) คานะก็จะแซวโทโกะที่เดี๋ยวนี้เรียกยูมิว่า "โอเน่ซามะ" แล้ว

Chapter 4 - Star up Teacup

Spoiler: show

ทั้งสี่คนมากินข้าว โดยเมนูที่สั่งก็ยังเหมือนคราวก่อนโน้น เจ๊ก็จะถามขึ้นมาว่ายังไม่ได้นั่งเจ็ทโคสเตอร์กันเลยใช่ไหม ยูมิจะไปเล่นก็ได้ไม่ต้องห่วง (แต่ยูมิไม่อยากไปเล่นกับคาชิวากิ) คาชิวากิบอกว่าถ้าหยะแหยงนักก็ตามหาพวกเรให้เจอแล้วลากไปนั่งด้วยกันสิ ยูกิเหมือนจะเข้าใจเลยบอกว่าถ้าหาพวกเรไม่เจอเดี๋ยวจะไปนั่งด้วย

ฟ้าดินเป็นใจ บังเอิญมาเจอกันที่ร้านนี่พอดีค่ะ คาชิวากิก็เสนอให้ไปนั่งถ้วยชาหมุนกัน (และแน่นอนเจ๊ซัจจี้ไม่ร่วมวงด้วย ขอดูอยู่ข้างนอก เจ๊แกแพ้ของหมุน) เจ๊บอกว่าเดี๋ยวจะโบกมือเป็นกำลังใจให้นะจ๊ะ (กี๊ส) และคู่สึทาโกะกับโชโกะก็บังเอิญมาเจออีก

คาชิวากิ ยูมิ และยูกิก็พยายามหาทางให้เรกับโยชิโนะได้มีโอกาสนั่งด้วยกัน โดยกะว่าจะไปนั่งถ้วยเดียวกันสามคน แล้วปล่อยให้คู่กุหลาบเหลืองไปกับชมรมถ่ายรูป แต่ปรากฏว่ายูกิมันโดดตามคาชิวากิกับยูมิไม่ทันค่ะ เลยโดนโยชิโนะลากตัวไปเพื่อใช้แยกกะเร.....คาชิวากิเดาว่าตอนแรกโยชิโนะคงกะคว้ายูมินั่นแหละ แต่ยูมิรอดตัวไปได้เลยเอายูกิไปแทน...

ตอนนั่งในถ้วย โคตรจะฮาคุณพี่ โบกมือเหยงๆเรียก ยูมี้~ (อ่านคำบรรยายแล้วนึกภาพตามจะขำมาก ประมาณว่าตั้งใจโบกมือเพื่อให้เห็นสุดชีวิต) ยูมิก็ โอเน่ซาม้า~ พอเดินออกมา คุณพี่มีถามอีกนะ เมื่อกี้โบกมือให้ด้วย เห็นป่ะจ๊ะ ฮิๆๆๆ

รอบต่อไป โยชิโนะไปกับยูกิ ส่วนเรก็ไปกะคู่พี่น้องชมรมถ่ายรูป ทว่าตอนที่ถ้วยหมุนไปมานั้น สายตาโยชิโนะกลับจับจ้องอยู่ในถ้วยที่เรนั่ง....ทำไมยังทำหน้าตาสนุกแบบนั้นได้? ทำไมยังหัวเราะได้อยู่อีก???

โยชิโนะก็เกิดอาการของขึ้นค่ะ...มันจะมีแฮนด์ของถ้วย เราเองก็ไม่เคยเล่น แต่รู้สึกจะเอาไว้หมุนไปทางโน้นทางนี้ โยชิโนะหมุนซะสุดเหวี่ยงเลย (กรรมของนายจริงๆ ยูกิ)

ทางด้านเจ๊ซัจจี้ที่มองอยู่ข้างนอกก็เริ่มหันหลังไว้ เพราะบอกว่าแค่มองก็จะอ้วกแล้ว ยูมินึกในใจว่านั่นเป็นตัวเลือกที่ถูกต้องแล้ว...

แต่คนที่หมดสภาพกลับเป็นโยชิโนะค่ะ ไม่ใช่ยูกิ เหอๆ....โยชิโนะนั่งนิ่งไม่ลุกออกมาจากถ้วยเลย เรเลยเข้าไปดูสภาพ

จากนั้นเรก็ฝากข้าวของโยชิโนะไว้กับยูกิ โยชิโนะฝากยูกิให้ไปบอกยูมิว่า ขอโทษด้วย คงนั่งเจ็ทโคสเตอร์ด้วยไม่ไหวแล้ว เล่นไปได้เลย และเรก็พาโยชิโนะไป...ที่ไหนซักที่ (ในนั้นไม่ได้มีบอก)

Chapter 5 - Dou iu kumiawase... จับกลุ่มแบบนี้มันยังไงกัน?

Spoiler: show

ยูมิเลยต้องไปเล่นเจ็ทโคสเตอร์กับคาชิวากิแค่สองคน ตอนที่เดินไปคาชิวากิก็ขอบคุณเรื่องโทโกะ เพราะปกติแล้วโทโกะไม่ยอมเปิดใจให้ใคร

อีกด้านทางพวกเจ๊ซัจจี้ พอยูกิอาการดีขึ้นแล้ว เรกับโยชิโนะก็กลับมาพอดี อยู่ๆโยชิโนะก็พูดขึ้นมาว่า หิวแล้ว อยากหาอะไรกิน (ยูกิก็นึกว่ามันผิดวิสัยมากตรงนี้ คนที่อ้วกแตกอ้วกแตนจากการเมาเมื่อกี้ ไม่น่าหิวไวได้ปานนี้) เจ๊ซัจจี้ก็บอกว่าจะพาโยชิโนะไป ฝากของไว้ที่ยูกิอีก...แล้วก็ไปกันสองคน (เราจำไม่ได้ละว่าตรงนี้เรไปไหน พอพาโยชิโนะมาส่งคงอยู่แถวๆนั้นแหละ แต่ออกมาห่างๆหน่อย)

ตอนที่ยูกินั่งรอทุกคนกลับมาเอาของ ยูกิก็เห็นใครบางคนเข้า! แม้จะส่งเสียงเรียกก็ไม่ได้ยิน แต่ถ้าหากวิ่งไปล่ะก็ต้องทันแน่ เพราะอีกฝ่ายเป็นเด็กผู้หญิง (เดาซิว่าใคร) แต่ก็ไปไม่ได้เพราะต้องเฝ้าของ

จริงๆแล้วที่บอกว่าหิวเหมือนจะเป็นข้ออ้างของโยชิโนะน่ะค่ะ เพราะไม่เห็นจะมาหาอะไรกินเลย เดินคุยกะเจ๊ซัจจี้อ่ะ - - เจ๊ซัจจี้ก็จะถามสาเหตุการทะเลาะ โยชิโนะก็ตอบเลี่ยงๆประมาณว่าก็ผิดกันทั้งคู่นั่นแหละ แล้วเจ๊จะพูดขึ้นว่าวันนี้เรแปลกๆไป เหมือนไม่ใช่แค่เพราะโกรธกัน แต่เหมือนไม่พอใจอะไรบางอย่างด้วย เช่นว่า อยากฟังคำบางคำ แต่โยชิโนะไม่พูด....โยชิโนะก็เอ....ถ้าคำขอโทษเราก็พูดไปแล้วนี่หว่า (คาดว่าตอนเรไปเก็บซากในถ้วยนั่นแหละ) จากนั้นเจ๊ซัจจี้จะถามถึงนานะ โยชิโนะเลยนึกได้ว่ายังไม่ได้รายงานเรื่องนานะให้เรรู้

ตอนจะกลับ ซัจจี้กะโยชิโนะเห็นยูกิหอบข้าวของวิ่งมาด้วยความเร็วเต็มที่ ในสภาพบ้าหอบฟาง

อีกด้าน หลังจากเล่นบ้านผีสิงแล้ว คานะกับโทโกะก็มาขึ้นรถไฟ โทโกะก็นึกในใจว่าคงไม่ได้มาผิดวันหรอกนะ ทำไมไม่เจอพวกซะที...ตอนนั่งรอรถไฟออก คานะนี่แบบว่าเหมือนเด็กเลย ชี้โน่นชี้นี่ทักไปทั่ว

คานะ - "อ๊าาาาา"
โทโกะ - "คราวนี้อะไรอีกล่ะ?"
คานะ - "Rosa Chinensis กับ Rosa Foetida en bouton!"
โทโกะ - "โรซะคิเนนชิสึ?" (แว้บนึงนึกว่าชื่อพวกตัวตุ๊กตาคนใส่เดินในสวนสนุก) ------------ "ไหนๆ!!!!"

พอโทโกะหันกลับไปจะดู รถไฟก็แล่นแล้ว หินมันบัง จากนั้นโทโกะก็เห็นเร

โทโกะ - "Rosa Foetida! -------------------------------"
คานะ - "ไหนๆ!!!!" (มองไม่เห็น)

พอรถไฟเวียนมาจอดที่สถานี ทั้งคู่ก็พยายามชะเง้อคอมองหา ไม่ใช่ว่าไม่เชื่อที่อีกฝ่ายพูดหรอกนะ แต่.......การจับคู่แบบนี้มันแปลกๆ ไหงเจ๊ซัจจี้อยู่กับโยชิโนะ แล้วเรอยู่คนเดียวซะงั้น

ยูมิกลับมาจากเล่นเจ็ทโคสเตอร์ก็ต่อว่ายูกิ ทำไมเจอโทโกะแล้วถึงไม่เรียกไว้ เจ๊ก็ห้ามแล้วบอกว่ายูกิซังพยายามทำดีที่สุดแล้วน่า (น่าสงสารนายจริงๆ) เรบอกว่าได้ยินแว่วๆเหมือนกันว่ามีใครเรียก คิบาระซาม้าาาาา

Chapter 6 - Tooku Nozomu ความปรารถนาอันยาวนาน

Spoiler: show

กลับมาทางคู่ที่ถูกลืมกันบ้าง ครอบครัวกุหลาบขาว

สองคนนี้เล่นกันสุดเหวี่ยงมาก จากโกคาร์ท เจ็ทโคสเตอร์ แล้วก็จะขึ้นชิงช้าสวรรค์ต่อ

ชิ - "โนริโกะ ที่สูงๆไม่เป็นไรนะ"
โน - "ปกติ......."
ชิ - "เหรอ เก่งจัง"
โน - "ปกติจะกลัวค่ะ....."
ชิ - "ต๊ายตาย"
โน - "ชิมาโกะซังชอบอะไรท้าทายๆแบบนี้เหรอคะ"
ชิ - "นั่นสิ คงเพราะมีโนริโกะอยู่ด้วยล่ะมั้ง?"
โน - "ฉันไม่ได้ชอบท้าทายอะไรขนาดนั้นหรอกค่ะ"
ชิ - "ไม่ใช่หรอกจ้ะ ถ้าโนริโกะอยู่ด้วย มีความรู้สึกว่าอะไรก็ทำได้ เช่นว่า เคลียร์ทุกอย่างให้หมด"

ระเบิดเลี่ยนลูกที่ 1

ตอนที่เข้าคิวรอขึ้นชิงช้าสวรรค์ มีคู่รักข้างหน้าเค้าจูบกัน....- -' โนริโกะสติแตกเปิดเปิงคิดไปว่า เอ..งคนอื่นจะเห็นตัวเองกับชิมาโกะเป็นอะไรกัน เพื่อน พี่น้อง ญาติ หรือแค่คนที่มาเที่ยวแล้วบังเอิญมาขึ้น

ชิงช้าสวรรค์พร้อมกัน (แล้วหล่อนอยากให้เป็นอะไรล่ะ?) พอขึ้นชิงช้าสวรรค์แล้ว ชิมาโกะก็พูดเรื่อยเปื่อยตามนิสัย

ชิ - "ตอนที่ฉันต้องปิดบังว่าตัวเองเป็นลูกสาวเจ้าอาวาส รู้สึกเป็นทุกข์มากเลยล่ะ"
โน - "แล้วตอนนี้ล่ะ?"
ชิ - "มีความสุขจ้ะ เพราะได้น้องสาวน่ารักอย่างโนริโกะแบบนี้คอยอยู่ข้างๆ""

ระเบิดเลี่ยนลูกที่ 2 พอๆคู่นี้ไปได้ละ เลี่ยน

แล้วจะเป็นเรื่องของสึทาโกะกับโชโกะมาคั่น ขี้เกียจอ่าน ข้าม (ซะงั้น)

ส่วนโยชิโนะก็อ้อนเรขอไปนั่งเครื่องเล่นอะไรต่อไม่รู้ และโยชิโนะตั้งใจว่าคราวนี้จะบอกเรื่องนานะ และก็ขอโทษ ไม่ให้พลาด

ยูมิกับคุณพี่ สึทาโกะกับโชโกะมาหาซื้อของที่ระลึก สึทาโกะตั้งใจจะซื้อขนมไปฝากคุณปู่ และกะว่าจะเอาขนมใส่ไว้ในกระเป๋ากล้องถ่ายรูปที่ปู่ให้ยืมมาเพื่อเซอร์ไพรส์

Chapter 7 - Hoshi kuzu no naka ในจินตนาการ

Spoiler: show

หลังจากออกจากร้านขายของที่ระลึก ยังเหลือเวลาอีกนิดหน่อยก่อนดอกไม้ไฟจะเริ่ม ยูมิเลยวนคุณพี่ไปเล่นม้าหมุน ตอนแรกเจ๊แกปฏิเสธค่ะ แต่ยูมิบอกว่ามันไม่ได้หมุนไวมากมาย คุณพี่เลยยอม ตอนขึ้นไปนั่งยังจะมีหันมาหวานใส่กันอีกนะ (ตูล่ะเครียดกะคู่นี้จริงๆ แต่ก็ชอบฟระ)

และนี่คือหนึ่งในที่มาของชื่อหนังสือเล่มนี้ค่ะ ^^

สึทาโกะกับโชโกะก็หาที่ดูดอกไม้ไฟได้แล้ว สึทาโกะก็เปิดกระเป๋ากล้องจะใส่ขนมลงไป ปรากฏว่าในนั้นไม่มีกล่องค่ะ เป็นขนมแทน เพราะคุณปู่แกต้องการให้สึทาโกะสนุกไปกับสวนสนุกมากกว่าการไล่ถ่ายรูปน่ะ

เจ๊กับยูมิพอลงจากม้าหมุนก็รีบไปยังที่ๆดูดอกไม้ไฟที่หาไว้แล้ว เหมือนทุกคนใจจะตรงกัน มาออกันเต็ม ระหว่างที่ยูมิ "ขอโทษค่ะๆๆ" แหวกทาง ก็เจอใครบางคนอุทาน "หา?"....ผมม้วนโรลข้างหู!

ยูมิ - "โทโกะ!"
โทโกะ - "โอเน่ซามะ"

ตรงนี้มีบทบรรยายประมาณว่า ยูมิเธอนึกจิ้นไปแล้วค่ะว่าสองพี่น้องจะเข้ามากอดกันตัวกลม เลยอ้าแขนรอ ทว่าฝ่ายผู้เป็นน้องมิได้โผเข้าไปหาแต่อย่างใด (กร๊าก)

โทโกะ - " 'ขอโทษค่ะ' อะไรคะ? ต่อให้มืดแค่ไหน หน้าน้องสาวตัวเองแว้บแรกมองแล้วก็ให้มันจำได้หน่อยซี่ "
ยูมิ - "อ่า ขอโทษ"
คานะ - "โทโกะซังเค้ากำลังพูดว่า 'ดีใจที่ได้เจอยูมิซามะ' น่ะค่ะ " (แซวได้ยอด)
โทโกะ - "คานาโกะซัง อย่าพูดอะไรตามใจชอบได้รึเปล่า"
คานะ - "ถ้าแปลตามตัวก็คือ 'อย่าพูดเรื่องจริงสิ มันอาย' ค่ะ"
โทโกะ - "อุ...."



โทโกะเลยกระแซะไปกระซิบกับยูมิแทน ประมาณว่านึกว่าวันนี้จะไม่ได้เจอแล้วซะอีก (คราวนี้ไม่มีคานะมาตัดมุขละ ฮา)

พี่น้องกุหลาบเหลืองและขาว ก็ตามมาเจอกุหลาบแดงเพราะเสียงทักโทโกะของยูมิ สึทาโกะกับโชโกะก็มารอดูที่นี่อยู่แล้ว

จบเล่มนี้ด้วยการชมดอกไม้ไฟพร้อมหน้าค่ะ

จบแล้วค่ะ เฮ้อ เล่มนี้เป็นอนิเมคงจะสนุกมากๆทีเดียว ชอบแชปแรกกะสุดท้ายจัง หุหุ แชปแรกฮาระเบิด (เราเอามาลงอาจไม่ฮา แต่อ่านเองจะขำมากค่ะ) แถมแชปเจ็ดก็ซึนซะ หุหุ

แถมการ์ตูนค่ะ จากเล่มที่แล้ว เล่มนี้ยังไม่มีนะ บอร์ดรูปมาริมิเตะตีตราห้ามลงสปอยล์จนกว่าจะถึงสามทุ่มวันที่ 29

Spoiler: show

จาก Bara no Kanmuri หน้า 49

เอา chap 1 มาลงให้อยากแล้วจากไป....



/me เอามีดจิ้มขาดาร์คซัง

ตอนท้ายนี้ฮาอย่างแรง
อนิเมจะทำตอนนี้มั้ยน่า

ถ้าทำอ่ะ ประธานบ่นอ้วกแตกแน่เลยโร่....


จริงๆเล่นกับระบบพี่น้องลูกโซ่แบบนี้ หากินได้อีกนาน นี่ก็ปาเข้าไปรุ่นที่ 4 ละมั้ง -_-




/me เช็ดๆของเหลวสีแดงที่หยดอยู่ตามคีย์บอร์ดแล้วหันไปเขียนใบสั่งซื้อไหดอง

กรี๊ดดดด ไม่ไหวแล้วค่า เสียเลือดไปมากมาย อดใจรอภาคต่อไปไม่ไหวแร้น>[]<"

ขอบคุณสำหรับสปอยล์ค่ะ^_^

ซัจจี้น่ารัก งุงิ แต่เราคงไม่กล้านั่งรถที่ซัจจี้ขับ อิอิ

อ่านจบล่ะ

โอ้ย สนุกจัง ถ้าเป็นอนิเมคงดีน่าดู โดยเฉพาะฉากหวานๆ ฮา....

ไอ้ฉากขับรถนั่นตลกดีจัง คุณพี่ไม่เปลี่ยนไปเลย....